Alhoewel van buiten nauwelijks zichtbaar is Hummeltje hard bezig zich te ontwikkelen. Hopelijk houdt 'ie dit exponentiele groeischema niet al te lang vol. Maar het is wel een gigantisch wonder om te zien hoe Hummeltje in een paar weken tijd is gegroeid van een klein stil vormpje naar een levendig, springend, zwaaiend en duimzuigend persoontje. Zozeer actief zelfs dat Jumpertje in de lijst met namen kan worden bijgeschreven. Afgelopen donderdag was het eerste officiele bezoek bij de verloskundige. Alles was gelukkig in orde en Caroline is even gezond als altijd, zo niet gezonder.
De tijd gaat door, dat geldt natuurlijk voor iedereen, maar vooral voor iemand die zich zo snel ontwikkelt als Hummeltje. Hij is nu al zo groot dat 'ie niet meer in zijn geheel op de echo past. We moeten nu veel meer naar details gaan kijken: een gebald vuistje waarvan je de knokkeltjes al kan zien. Echt heel mooi! Grappig was dat Hummeltje een beetje deinde op de hartslag van Caroline, want de aorta geeft hem elke keer een klein duwtje. Ook hoorden we nu voor het eerst het hartje: de babytrein zoals de verloskundige het noemde. En zo klinkt het ook wel een beetje. Mama Caroline had nu wel een beetje lage bloeddruk, maar alles gaat eigenlijk steeds boven verwachting. Ze heeft nu ook Hummeltje voor het eerst gevoeld, gewoon terwijl ze zat te lezen. Geweldige ervaringen allemaal!
Hummeltje begint zich meer en meer te manifesteren als een actieve persoonlijkheid. Zozeer actief zelfs dat papa van buiten al zijn bewegingen kan voelen, en dat is rijkelijk vroeg met 18 weken. Volgens het boekje maakt een baby op deze leeftijd zo'n 200 bewegingen per dag. Al staat er dan niet bij wat de definitie van 'beweging' is, geeft het toch een indruk van de mate van activiteit. Over een paar weken zitten we op 500 bewegingen per dag, dus dat gaat nog leuk worden.
Inmiddels zijn we op spullenjacht geweest. Bij de babyshop in 's Hertogenbosch hebben we een heel mooie babykamer gekocht. Dat wil zeggen, een commode plus kast, want de wieg hebben we al. Commode en kast zijn roomkleurig met hout en zodanig groot dat je ze later ook nog kunt gebruiken. De wieg is al ruim 50 jaar 'in de familie' en is gemaakt van eschenhout in de vorm van een bootje: heel knap vakwerk! Vandaag heeft Caroline leuke stofjes gekocht op de markt voor de wieg en ook voor de gordijnen, dus de aankleding van het geheel begint ook al te komen.
Het was ook weer tijd voor een bezoekje aan de verloskundige deze week. De babytrein (de hartslg) was nu erg goed hoorbaar: heel wat krachtiger al dan de vorige keer. Het schijnt dat de hartslag in deze fase nog erg varieert in tempo. Bij elke inspanning van Hummeltje (uitrekken, trappen en koppeltje duiken) gaat zijn hartslag omhoog. Dat komt omdat het hartje nog een erg klein volume heeft. We zijn ook al op zoek naar een nieuwe verloskundige voor als we straks naar Enschede verhuizen. Dat wil nog niet zo erg vlotten, maar dat komt vast wel straks. Bij de kraamzorg daar staan we in ieder geval ingeschreven. Caroline kan straks gewoon halverweg de zwangerschapsgym cursus instromen, en dan praten ze haar een beetje bij over het eerste gedeelte.
Net terug van vakantie naar Kreta. We hadden een geweldige tijd daar. Veel gewandeld, er op uit geweest met de scooter of auto, gezwommen en ook gewoon lekker uitgerust. Hummeltje genoot ook lekker van de zon, zij het dan van gefilterd zonlicht. Hij groeit goed: op een Kretensische fruitweegschaal woog Caroline 60 kilo. Dat was een beetje overdreven maar een paar kilo meer of minder fruit doet er ook minder toe, blijkbaar. Om een idee te krijgen van hoe snel Hummeltje groeit, is hier een foto.
|
|
Hij is al zo sterk dat je hem niet alleen voelt schoppen maar het zelfs ook kan zien. Zijn hartslag kan je ook al horen zonder versterking via zo'n toeter. En tot slot nog een foto om iets van de vakantiesfeer te proeven...
|
Vandaag zijn we weer naar de verloskundige geweest. Was erg gezellig. Caroline was nog steeds erg verkouden: dat schijnt langer te blijven hangen als je zwanger bent en haar hb was een beetje laag, maar verder alles heel goed. Het wordt ondertussen tijd om eens naar een verloskundige in Enschede te gaan zoeken. De zwangerschapsgym belde ook al of we in Enschede mee gingen doen of niet: het zal wel halverwege instappen worden.
|
|
| Even bloeddruk meten... | En een mooi gewichtje van 57.6 kilo. |
We hebben al een verloskundige gevonden in Enschede, ja zelfs in Glanerbrug. Een verloskundige kiezen op afstand is niet gemakkelijk, maar met behulp van vrienden, en via-via contacten hebben we nu een verloskundige gevonden, die ook nog een plekje voor ons had. De eerste afspraak daar is ergens half juni. Hummeltje is nu onmiskenbaar aanwezig: iedereen kan zien dat zijn huisje nu steeds groter wordt. Caroline heeft soms meer het idee dat er een octopus of een tweeling in haar buik actief is: op zoveel plaatsen tegelijk wordt er geduwd, gedraaid en geschopt. Natuurlijk is dat niet waar: het is gewoon Hummeltje die aan het hometrainen is, en die ons er van bewust maakt dat hij er echt aan gaat komen.
Vanmorgen zijn we weer naar de verloskundige geweest: een vroeg bezoekje dit keer, want alle voorgaande keren gingen we ergens tussen vijf en zes uur. Caroline had een mooie buik volgens de verloskundige (en zij kan het weten! ;) en Hummeltje lag met zijn hoofd naar beneden en het ruggetje waarschijnlijk naar links. Zijn hartje was weer goed te horen. Caroline's bloeddruk was nog lager dan de vorige keer, de zgn. MPD: mid-pregancy drop. Dat schijnt er bij te horen. Tot nu toe heeft ze er niet veel last van in ieder geval. Vandaag is het nog lekker weer, dus Caroline gaat de luiers maar eens wassen, want we willen katoenen luiers gaan proberen. De reacties lopend van zeer lovend tot onmogelijk, dus we moeten het zelf maar gaan ondervinden.
Dit weekend heeft Hummeltje voor het eerst in Enschede geslapen. Tenminste, dat denken we dan, want als we zelf slapen merken we ook niet zoveel meer. Het babykamertje is inmiddels kaal. We hebben wel moeten vechten voor elke vierkante centimeter kale muur, maar het is dan wel een voldaan gevoel als al het behang er af is. We willen de muren gaan verven met lichtgele muurverf en dan het onderste gedeelte van de muur verven met effect. We zijn heel benieuwd naar het effect.
We zijn verhuisd! Hummeltje heeft zijn handen niet echt uit de mouwen gestoken, maar dat hebben wij dan maar voor hem gedaan. De verhuizing zelf werd geregeld door ervaren verhuizers die er in slaagden ons oude huis in 8 uur leeg te ruimen (4 uur inpakken en 4 uur inladen). Supersnel dus. Het ging allemaal met een lift door het grote raam naar buiten. De volgende dag werd alles in Enschede afgeleverd en zaten wij met een huis vol dozen en een heleboel werk om te doen. Gelukkig kregen we flinke hulp! Hummeltje's kamer ziet er al heel mooi uit. Opa en Harold hebben de muur geverfd, Caroline heeft er nog effect-verf overheen gedaan. De gordijnen hangen al, de wieg is in elkaar gezet, de meubeltjes zijn zaterdag gekomen en door Antal en mij 'vakkundig' in elkaar gezet. Kortom het begint er al echt goed uit te zien! Hummeltje zelf groeit ook maar door. Hij begint al wel wat krapper te zitten en probeert af en toe zijn voeten naar buiten te duwen, dat lukt niet, maar het geeft wel een mooie bult te zien van buiten. Caroline gaat vandaag voor het eerst naar de verloskundige in Glanerbrug en ook de zwangerschapsgym begint vandaag. Ze kan netjes starten met een nieuwe groep, die dan wel allemaal wat minder lang zwanger zijn, maar dat geeft ook niet echt. Dus, het normale leven begint hier een beetje vorm te krijgen!
Hier nog een plaatje van de verhuizing. Ik heb een film gemaakt van de verhuizing en niet veel foto's, om precies te zijn maar ééntje.
|
Inmiddels zijn we redelijk op orde. Nog wel elke avond bezig met gaatjes boren, dingen uitzoeken, opruimen enzovoort, maar voor het oog ziet het er al aardig uit. Het wordt zo langzamerhand ook tijd om eens over een kaartje na te gaan denken. Daar zijn we al eens mee begonnen in Malden, maar door de verhuizing is dat goed stil komen te liggen. Caroline heeft nu 6 boeken opgehaald en daar zitten wel een paar erg leuke kaartjes in. We moeten de knoop maar eens gaan doorhakken dan.
Nou, de knoop is doorgehakt: de kaartjes zijn besteld. We hebben nu -eindelijk- ook een jongensnaam bedacht. Op de een of andere manier was een jongensnaam veel moeilijker dan de meisjesnaam. Zal je zien dat het straks toch een meisje wordt, al die overpeinzingen voor niks ;-) De babykamer begint er nu echt als een babykamer uit te zien (het ruikt er zelfs bijna-baby, wat dat is kan ik een beetje moeilijk uitleggen) en Caroline is druk met de laatste hand aan de wieg leggen. Het wordt echt -letterlijk- een kroon op haar werk, zoals de volgende foto's laten zien.
|
|
| Wat maak je daar? | De kroon voor op het hemeltje! |
Rond augustus verwachten ze hier in Twente een echte babyboom (wat was er nu ook al weer met dan woord, ik weet het niet meer precies). De verloskundige heeft het ook razend druk dan, en nu dus ook al met de wekelijkse bezoekjes van alle moeders van de baby's uit de boom. Het wordt er wel een beetje onpersoonlijker van (zeker vergeleken met onze geweldige verloskundige uit Nijmegen), zo op de manier van 'oh ja, dat was jij', maar goed, dat begrijpen we dan maar een klein beetje. Ook op mijn werk wordt in augustus/september ongeveer elke week een baby verwacht. Da's wel handig, kunnen de collega's kiezen bij wie ze op visite gaan. Wij zijn er in ieder geval klaar voor. Nou ja, wat de babykamer betreft dan, de babykamer in mijn hoofd moet zich nog een beetje vormen, maar dat gebeurt vast wel als Hummeltje gearriveerd is.
Vandaag is Hummeltje's oma jarig. En Hummeltje ging met zijn mama naar de verloskundige. Alles in orde, gelukkig. Hij was nog iets verder gegroeid, en Caroline's bloeddruk was ook goed: niet te hoog en niet te laag. Dat zijn de enige dingen die ik begrijp op haar kaart, al die andere 615++++ (falco z6i++t nu op toetse47nbord1, ik haal hem er af) afkortingen zeggen me niet zo veel, als ze maar 'in orde' zijn.
Vandaag was een mooie dag om boodschappen te doen. We hadden nog een hele lijst staan met dingen die eigenlijk nog voor de bevalling geregeld moesten worden, of althans, dat wilden we graag. Onder ander nog nieuwe planten voor in de tuin. Maar het leukste was dat we van iemand op de zwangerschapsgym een grotere kooi konden overnemen voor Falco, zodat we voor hem een kooigenootje zouden kunnen kopen, ter voorkoming van vereenzaming als er opeens een nieuw lid van het gezin is die nogal veel aandacht opeist. Bij de dierenspeciaalzaak kochten we Fiona. Ze zat er nog maar een dag en is een mooie geparelde pop. Voor een foto zie de homepage van Falco. Falco en Fiona kunnen op zich goed met elkaar opschieten maar een echt love duo is het bepaald nog niet. Wie weet komt dat nog...
Ga voor het verhaal van de geboorte naar de geboorte pagina...
Schrijf ook eens iets in Hummeltje's gastenboek!