De geboorte

De nacht er voor had Caroline weinig geslapen. Vanaf 12 uur had ze toch wel stevige voorweeen, die rond half vier 's nachts zo regelmatig waren dat ze mij maar eens wakker maakte. Rond 5 uur waren de weeen al zo stevig en regelmatig (om de 5 minuten) dat we toch maar eens de verloskundige belden. Maar volgens haar was dit nog niet echt, de top van de wee moest een minuut duren en het moest echt pijn doen. (Ze had Caroline daags ervoor nog gezien en toen waren er nog geen tekenen dat Myrthe er ook maar enigszins zat aan te komen.) Daar konden we het even mee doen, en ik ben weer even gaan slapen, voor Caroline kwam dat er niet echt van.

's Morgens besloten we dat het zo stabiel was dat ik nog wel kon gaan werken. Dus met mobieltje mee en regelmatig bellend zat ik een kilometer of tien weg. Om 12 uur constateerde de verloskundige dat het allemaal niet voor niets was die nacht. Inmiddels had Myrthe een kijkgaatje van een centimeter gemaakt. Om 3 uur werden de weeen zo dat Caroline lekker in bad wilde gaan zitten en toen heeft ze mij ook gebeld. Ik was snel thuis en vanaf dat moment hebben we lekker in de badkamer gezeten. Ik wat lezend en af en toe voorlezend en Caroline ontspande zich in bad voor zover mogelijk en kneep in mijn voeten als het te heftig was. Maar het ging allemaal nog, het vervelendst was eigenlijk nog dat ze niet kon eten, want al het eten kwam weer via dezelfde weg terug.

Na 5 uur badderen met af en toe nieuw warm water ging Caroline toch maar eens op de WC zitten alwaar met een kleine explosie de vliezen braken. Van het vruchtwater hebben we drie druppeltjes gezien, maar dat zag er mooi helder uit. Toen maar weer eens gebeld met de verloskundige. Dat kon Caroline zelf, want de weeen deden het even rustiger aan. Eenmaal gearriveerd constateerde de verloskundige dat Caroline eigenlijk alleen nog een klein randje te gaan had. We waren al veel verder dan we hadden durven hopen. En nog geen half uur later werd ons meisje geboren dat gelijk de naam Myrthe Joy kreeg. Ze was heel erg mooi vanaf het allereerste begin. Ze huilde heel lief doch pittig, plaste op mama's buik en vond gelijk de borst en begon lekker te zuigen. Als ze overal zo snel mee is belooft dat nog wat!

Dit is een uurtje na de geboorte.

Myrthe was gelijk actief: huilen, plassen, zuigen

In het badje

Lekker tevreden

Ze heeft ook mooie haartjes, zelfs op haar oren.

Ietsje afgevallen maar nog steeds een flinke 3590 gram

In de 56 jaar oude wieg van opa

Heerlijk slapen