Bloemetjesjurk
"Van
Nijntje wist ik in het begin ook niet of het een jongetje of een meisje
was", zegt Bruna."Pas toen ik Nijntje na een paar boekjes haar verjaardag liet vieren, dacht ik: kom, ik trek haar een bloemetjesjurk aan."
'Kleine Pluis' is het 25ste boekje van Nijntje, de talloze kleur-, reken-, teken-, kook-, sticker- en knutselboeken rond het witte knuffelkonijn even niet meegerekend.
"Ik loop voortdurend nieuwe verhalen te bedenken", vertelt Bruna. "Vaak ben ik bezig met Betje Big of Boris. En nu en dan denk ik: dit is echt iets voor Nijntje."
"Ik kan Nijn allerlei dingen laten doen en laten uitleggen die leuk zijn om te weten. Al werk ik nooit vanuit het idee dat ik kinderen zo nodig allerlei zaken wil leren. Het moet vooral voor het plezier zijn."
Ziekenhuis
Voor Nijntje moet de geboorte van een broertje of zusje een schokkende gebeurtenis zijn. Want eerlijk is eerlijk, veel bijzonders heeft Nijntje niet meegemaakt sinds ze in 1955 met haar vader naar de dierentuin ging.
Toegegeven, in 1975 lag Nijn in het ziekenhuis en in 1996 overleed haar oma. Maar voor het overige deed Nijntje vooral alledaagse kinderdingen: ze speelde in de sneeuw, bezocht de boerderij, de dierentuin en het strand en at boterhammen in de tent.
Het succes was er niet minder om. Nijntje werd in tientallen talen vertaald, tot en met 'Kleintjie' in het Zuid-Afrikaans. Rond het merk Nijntje ontstond een multinational die inmiddels twintig Nederlandse medewerkers telt en ontelbaar veel producten afscheidt.
"Ze wilden eens pistooltjes maken. Gewoon van die waterpistooltjes met een tekening van mij erop", vertelt Bruna. "Daar kan ik gelukkig de hand in houden. Dat heb ik dus afgehouden. Zelf liet ik mijn kinderen ook nooit met pistolen spelen."
Engel
Net als Suske en Wiske is ook Nijntje met haar tijd meegegaan. In 1955 werd Nijn geboren als een christelijk wonder: bij vader en moeder Pluis verscheen een engel in de tuin, en opeens was daar Nijntje.
Met
de geboorte van Kleine Pluis zit dat wel anders. "Ik moest dit
gewoon schrijven zoals het is. Dus zie je moeder Pluis met een dikke
buik. En daarna zie je haar in bed liggen, met Kleine Pluis erbij."Toestanden aan het kraambed liet Bruna achterwege. "Ik ben niet iemand die tot in de details gaat. Mijn idee is altijd geweest: als je zo min mogelijk erop zet, laat je meer ruimte over voor de fantasie van kinderen zelf."
Dat Nijntje op haar 48ste verjaardag nog een broertje/zusje krijgt, is een betrekkelijk willekeurige gebeurtenis. Zó werkt de kunstenaar: vanuit beelden die tot hem komen, niet vanuit een vooropgezet plan.
"In de grond van de zaak ben ik grafisch vormgever. Ik probeer gewoon een stelletje mooie tekeningen te maken, en tijdens het werk denk ik na over het schrijven. Zo ging het ook met dit boek. Op zeker moment dacht ik: joh, zou het niet leuk zijn om Nijn met nog een kleiner konijn in een stoel te laten zitten. Met dat soort beelden begin ik."
Nijntje
Toch voelt Bruna zich niet verplicht om Kleine Pluis voortaan te laten terugkeren in zijn boekjes. De Nijntje-reeks is een reeks losse boekjes, geen soapserie.
"Het volgende boekje kan net zo goed over een eerdere gebeurtenis gaan. Of misschien komt Kleine Pluis later terug. Het is weer wachten tot zich iets aandient."