Boeren op Gods akker

Hans, Maaike, Mathias en Judith

Via Frankrijk en Glanerbrug nu naar Roemenië! Op deze pagina houden Hans en Maaike Plaggenmarsch je op de hoogte van hun plannen om in Suceava in Roemenië leiding te gaan geven aan een boerderij.

Wil je Hans en Maaike een hart onder de riem steken, ergens van op de hoogte brengen, of gewoon even laten weten dat je nog leeft? Dan kan je altijd een mailtje sturen naar boerenzonderland(apestaart)live.nl. Dat is het snelst alhoewel ze lang niet elke dag hun email kunnen lezen. Niet elk huis heeft daar waterleiding, laat staan internet, dus ze moeten daarvoor naar de stad. Per post is ook mogelijk: SC Legenda SRL, Nr.375 Com. Fântânele, Jud. Suceava, Romania. En in het uiterste geval is er telefoon. Let op want dit is nogal duur, ook voor de ontvanger. Het nummer is: 06-23976777. En inmiddels hebben ze ook een roemeens mobiel nummer: +40-735867456. Dit nummer is voor hun goedkoop, en vanuit Nederland betaalbaar: vanaf 26 cent/minuut (afhankelijk van je operator).

Wil je het werk van Hans en Maaike steunen? Maak dan een eenmalige of regelmatige gift over op giro 6756448 ten name van H Plaggenmarsch eo M v Vliet te Enschede. Je gift zal vooral gebruikt worden voor het levensonderhoud van Hans & Maaike en de kinderen.

Wijzig

1 September 2010

We hebben een luxe probleem, we hebben teveel melk, het past niet meer in de tank… Nu kan er maar 500 liter melk in de tank en wordt de melk om de dag opgehaald. Toch merken we hier duidelijk aan dat het de goede kant op gaat met onze melkproductie! De melk die niet meer in de tank past, doen we in melkemmers die we in koud water zetten zodat de melk wel goed blijft. We hebben al contact gehad met de melkfabriek en die gaan op zoek naar een grotere melktank voor ons. Afgelopen augustus hebben er 5 koeien gekalfd, dus dat is de reden van ons melkoverschot!

Op de boerderij hebben we weer hooi geoogst en zijn nu bezig met het voorbereiden van de maïsoogst. Amerikaanse Mennonieten die hier in de buurt een boerderij hebben, komen de maïs oogsten. Wij hebben een getrokken maishakselaar voor achter de trekker. Deze hakselaar kan 2 rijen tegelijk hakselen. Een hectare mais kost ongeveer 3 uur tijd. En we hebben ruim 6 hectare om te oogsten. De Amerikanen komen met een grote zelfrijdende hakselaar en die doen er een halve dag over. In een dag hebben we dan dus de maïs ingekuild, waar we anders 3 tot 4 dagen mee bezig zijn. Dit is voor ons een enorme tijdswinst zodat we ons zoveel mogelijk op de renovatie van de koeienstal kunnen richten.

De renovatie vordert gestaag. Minder snel dan we zouden willen, maar desondanks zijn we niet ontevreden. Het nieuwe kalverhok is bijna klaar. We zijn nu bezig met de mestkanalen achter de koeien. Er is een kanaal gegraven om 2 putten met elkaar te verbinden zodat we de mest kunnen gaan rondmixen. Als al het breek en graafwerk er op zit kunnen we beginnen met beton storten.

Er is veel werk, we zijn eigenlijk nooit klaar en dat maakt dat het af en toe behoorlijk stress op kan leveren. Daarbij gaat de omgang met de Roemenen niet altijd even soepeltjes. Het blijft lastig om met de vaak oneerlijke mentaliteit van de Roemenen om te gaan. Laatst was er hier in het dorp een vechtpartij tussen twee dronken mannen, waarbij de een de ander neer heeft gestoken met een mes. De neergestoken man is afgevoerd naar het ziekenhuis en is inmiddels weer thuis. De ander is naar het gevang gebracht. Nu is het natuurlijk niet slim om iemand met een mes te lijf te gaan, maar de andere partij is ook niet geheel onschuldig. De messentrekker hangt nu een jaar of 6 gevangenisstraf boven het hoofd. Maar, als hij het slachtoffer 1000 euro betaalt, dan zal die getuigen voor de rechtbank dat het allemaal zo erg niet was en dat hij mede verantwoordelijk voor de ruzie is. En deze mannen zijn al jarenlang buren van elkaar….

Judith heeft voor haar verjaardag een DVD van Dora gehad. Dit is een tekenfilm en gaat over een meisje dat van alles gaat ontdekken. Het is speciaal voor kleuters en ze leren hier ook mee tellen en allerlei Engelse woordjes. Mathias en Judith vinden het erg leuk en kijken de DVD dan ook regelmatig (vooral erg handig als oppas wanneer we uit willen slapen of als we werk buiten hebben). Laatst waren de kinderen samen met Hans mee op de trekker en toen was het steeds “faster please” en “slow down please”. Het is grappig te zien dat ze zo makkelijk dingen oppikken en nog goed weten toe te passen ook. Mathias kon al tot 10 tellen in het Nederlands, maar nu ook al bijna in het Engels. De scholen beginnen hier over ruim een week. Mathias gaat dan ook naar de kleuterschool toe. Vorig jaar hebben we het al eens geprobeerd, maar dat werd een groot drama. Hij was toen ook nog maar 2,5 dus hebben we toen besloten nog een jaartje te wachten. Nu heeft hij het er zelf over dat hij naar school wil gaan, net zoals andere kinderen die hij kent. We zijn dan ook erg benieuwd hoe dat zal gaan! Rowan begint al wat geluidjes te produceren en kan heerlijk in de box spelen. Het is een erg makkelijk mannetje en we genieten er allemaal van. De kinderen zijn gek op hun kleine broertje en vinden het leuk om met hem te knuffelen en met hem te spelen. Hij vind het gelukkig allemaal wel erg leuk, het is alleen oppassen dat ze hem niet te hardhandig aanpakken.

Wijzig

13 augustus 2010

Na twee weken een huis vol, is de rust weer enigszins teruggekeerd. Dinsdag ochtend hebben we de jeugd naar het vliegveld gebracht en ondertussen zijn ze allemaal weer veilig thuis. We kijken met veel plezier terug op de afgelopen weken. Het was gezellig en er is hard gewerkt!

’s Ochtends werd er op de boerderij gewerkt en ’s middags was er een programma voor de kinderen bij ons uit het dorp. De tweede week heeft de jeugd het middagprogramma in een ander dorp gedaan samen met de jeugd van de kerk daar. We hopen dat de Roemeense jeugd, met het voorbeeld van de Nederlanders, volgend jaar zelf aan de slag gaat om een kinderprogramma te organiseren. Er is heel hard gewerkt in de toekomstige groepsruimte. De kalfjes moesten naar een tijdelijk verblijf heen omdat hun nieuwe hok door alle drukte nog niet klaar was. Er is gesloopt, er zijn geulen gebikt, ramen geplaatst, latten tegen het plafond gemaakt, plafond geïsoleerd, gemetseld en ga zo maar door. Ook hebben ze ons nog veel geholpen op de boerderij. Twee jongens zijn bezig geweest met het maken van een wiedeg. Hiermee willen we volgend jaar op mechanische wijze het onkruid in de maïs en het graan gaan bestrijden. Ook hebben ze ons nog geholpen met de hooioogst en het inkuilen van de gras/klaver. Hiermee zijn ze zelfs tot diep in de nacht bezig geweest! Echt helemaal top! Onze kinderen hebben ook genoten van alle aandacht die ze kregen. Er was altijd wel iemand bereid om met ze te spelen, boekjes te lezen of om ze allerlei nieuw kattenkwaad aan te leren. Voor de verandering kwamen de kinderen niet om 7 uur bij ons op de kamer, maar gingen ze bij de jeugd op bezoek. Wakker??? Wat is er nu fijner dan gewekt te worden door 2 van die schattige kinderen? En het voordeel ervan was, wij konden voor de verandering eens redelijk uitslapen!

Op www.2010.dutchcrew.com kan je meer over de belevenissen van de Bunnikse jeugd lezen.

Afgelopen maandag hebben we de tweede verjaardag van Judith gevierd! De overbekende blauwe-schelp-zandbakken hebben ze hier ook in Roemenie te koop en die hebben we haar voor haar verjaardag gegeven. Nu kunnen de kinderen lekker voor de deur met zand spelen en als het heel erg warm is met water. Nu ja, met water spelen ze toch wel, of het nu warm is of niet. Ze lopen naar de koeienstal en gaan daar met de kraan spelen, of als het geregend heeft staan er ook altijd wel wat plassen op het erf waar toch ECHT doorheen gelopen moet worden…

Op de boerderij is het nog steeds lekker druk. Er wachten ons nog een aantal oogsten en daarnaast is er nog het (helaas) doorsnee reparatie werk aan de diverse machines, de renovatie van de koeienstal en al het vaste werk. Onze melker heeft laatst 4 dagen vakantie opgenomen, en dan moeten wij melken. Wat zijn we blij dat hij geen 3 weken vakantie neemt, want dan hadden we echt een probleem! We hebben het te druk met alle andere dingen op de boerderij om ook dat vaste werk er nog bij te kunnen doen. Er zijn ook weer een heel aantal kalfjes geboren, en we wachtten nu op de laatste twee kalfjes van augustus die morgen en overmorgen verwacht worden. Onze hond Bruno, heeft ook puppy’s, 5 in totaal. Ze is gedekt door onze herder en we verwachtten dat het hele mooie half hoge hondjes worden.

Wijzig

15 juli 2010

In Nederland erg warm en droog hoorden we, bij ons in Roemenie vooral erg nat! We hebben behoorlijk wat regen gehad. Wij zitten hier precies tussen 2 rivieren in, de Suceava en de Siret. Deze rivieren hebben heel wat water te verwerken gekregen, ook uit de Oekraine en Rusland waar het dagen achter elkaar geregend heeft. De rivieren zijn een heel stuk buiten hun oevers getreden en hebben voor veel schade gezorgd. Er zijn bruggen stuk gegaan en hele stukken land overstroomd. Een naburig dorpje is zelfs geëvacueerd geweest omdat het water tot in het dorp kwam. En we hebben verhalen gehoord dat er complete huizen zijn weggespoeld. De boerderij staat gelukkig vrij hoog, dus onze voeten zijn nog droog. De vallei achter de boerderij was wel overstroomd, zelfs het stuk waar we ’s zomers de koeien weiden stond voor een groot gedeelte onder water. Deze week is er nog wel af en toe een bui voorspeld, maar eind van de week hopen we dat het voor iets langere tijd droog blijft. Het gras groeit explosief met al die regen en tussendoor die warme zonnige dagen. We moeten nog de eerste snede afmaken en we kunnen al beginnen met het kuilen van de tweede snede gras/klaver. Het is haast beschamend om je daar druk over te maken, terwijl er mensen zijn, niet ver van hier, die door al die regen alles kwijt zijn geraakt…

Mathias en Judith waren niet zo heel blij met al die regen. Regen betekent in huis blijven. En dat vinden onze kinderen niet zo heel erg leuk. Het liefst zijn ze de hele dag buiten bezig. Tussen de buien door hebben ze nog wel wat buiten gespeeld en dat was extra leuk met al die plassen. Helemaal als je gek bent op water! We hebben dan ook stapels extra kleren gewassen omdat het buitenspelen vaak uitliep op een waterballet. Buiten was er water in overvloed, maar onze watertoren was ondertussen leeg geraakt. Eens in de ongeveer drie weken moeten we de watertoren weer vol water pompen. De motor deed het alleen niet meer en zo hebben onze medewerkers bijna een week lang de koeien met emmertjes water moeten geven. Gelukkig lopen ze overdag buiten in de wei en drinken ze uit een bron daar vlakbij. Het heeft alleen erg veel tijd gekost om de motor weer gerepareerd en aan de gang te krijgen.

Gelukkig zijn er ook nog leuke nieuwtjes. Onze eerste twee kalveren van het sperma wat we uit Nederland gehaald hebben zijn geboren. Dit sperma hebben we vorig jaar kunnen kopen met een gift van de jeugd uit Enschede die bij ons op werkvakantie zijn geweest. Beide kalfjes, een stiertje en een vaarsje, hebben een Brown Swiss vader. En we willen via deze weg, de jeugd en iedereen die de jeugd gesponsord nogmaals hartelijk bedanken!

Zondagavond 11 juli, is de jeugdgroep uit Bunnik aangekomen. De eerste maandag hebben ze een vrije dag gehad om bij te komen en de boerderij en de omgeving een beetje te verkennen. Maandag zijn er ook nog 2 mannen met een camper aangekomen die de jeugd gaan begeleiden met de bouw werkzaamheden. Door de problemen met de motor van de watertoren, hadden we de kalfjes nog niet kunnen verhuizen naar hun nieuwe onderkomen omdat dit nog niet klaar is. De jeugd heeft dus eerst wat andere klussen op de boerderij gedaan in de ochtend en ’s middags draaien ze een programma voor de kinderen uit het dorp. Vandaag hebben we de kalfjes even tijdelijk ergens anders neer gezet en zo zijn ze toch begonnen met het uitmesten van het hok en allerlei breekwerkzaamheden. In de voorgaande dagen is er al hout en ander bouwmateriaal ingeslagen dus de bouw van het gastenverblijf kan beginnen! Vele handen maken licht werk, en zo is er deze eerste ochtend van schoonmaken en breken al ontzettend veel gedaan. De jeugd is gemotiveerd en zijn blij dat ze eindelijk kunnen beginnen aan het gastenverblijf. Want daar zijn ze toch speciaal voor gekomen.

Het kinderprogramma dat ’s middags gedaan wordt is een groot succes. Doordat de kinderen drie maanden vakantie hebben in de zomer, is zo’n programma bijzonder welkom. Er zijn elke dag rond de 100 kinderen die ondanks de warmte enthousiast meedoen. Hoewel er nog af en toe een bui valt, is het ’s middags steeds droog… Toevallig? Wij denken van niet!

Tussen de bedrijven door zijn we ook nog bezig om nu toch eindelijk onze website eens af te maken. We zijn er ondertussen al 2 jaar mee bezig…Maar we hopen echt dat we binnen niet al te lange tijd onze weblog op onze eigen website neer kunnen zetten.

Wordt vervolgd….

Wijzig

21 juni 2010

Na alle drukte rond de geboorte van Rowan weer even wat nieuws van onze kant. Het is als gezin even wennen om met eentje meer te zijn, maar we hebben onze draai weer gevonden. Gelukkig is Rowan een makkelijk mannetje, hij drinkt, slaapt en maakt zijn luier vol. Met Maaike gaat het ook heel erg goed. Ze had niet gedacht dat ze zo snel zou herstellen van een keizersnede. De eerste week was pittig, maar daarna viel het allemaal heel erg mee. Maaike voelt zich heel goed, maar dat is tegelijkertijd ook oppassen, want dan ga je ook te snel weer te veel doen. De eerste zes weken moet ze in ieder geval rustig aan doen om alles goed te laten herstellen. Maaike’s ouders zijn ruim 2 weken geweest om hun kleinzoon te bewonderen, maar hebben ondertussen ook flink meegeholpen. Het was dus een hele luxe om zo lekker lang kraamhulp te hebben! Mathias en Judith zijn apetrots op hun kleine broertje. Ze willen maar wat graag met hem knuffelen of met hem op schoot zitten. Zeker Judith snapt nog niet dat je toch echt heel voorzichtig met zo’n kleine baby moet zijn, dus het is wel oppassen dat ze hem niet op een onbewaakt ogenblik iets te hardhandig behandelt. Mathias heeft het al wel beter door, maar met zo’n los babyhoofdje kan hij ook nog niet omgaan. Ze moeten dus nog even geduld hebben voor ze met hun kleine broertje kunnen en mogen spelen!

En terwijl de babydrukte in volle gang was, konden we ook aan de slag met onze eerste grassnede. Nog net voor de bevalling hebben we een mei kuil gemaakt van een stuk gras-klaver. Na de bevalling hebben we de eerste snede hooi geoogst. Het weer was erg instabiel, dus ondanks eerdere positieve weersvoorspellingen hebben we er toch nog regen in gehad. Maar ondanks de regen hebben we toch nog een heel aardig hooi binnen kunnen halen. We hadden het hooi compleet op dit jaar, dus we zijn blij dat de schuur nu al weer aardig gevuld is. En dan hebben we de eerste snede nog niet eens helemaal klaar, er staat nog een aantal ha gras wat gehooid kan worden, alleen het is nu even wachten op geschikt weer.

Halverwege juli krijgen we weer een groep jeugd op bezoek. Deze keer uit de PKN van Bunnik. Ze gaan voor de kinderen uit het dorp een programma draaien en daarnaast ons meehelpen op de boerderij. Om in de toekomst makkelijker gasten te kunnen ontvangen gaan we met hen een gastenverblijf maken. Ons huis zit in het voorste gedeelte van een lang gebouw. In de rest van dat gebouw huisvesten we momenteel onze koeien en ons jongvee. Het “huis” gedeelte gaan we nu verder doortrekken naar achter toe. De kalverstal, die direct achter ons huis zit, wordt het nieuwe gastenverblijf. De kalfjes verplaatsen we naar een andere schuur. In diezelfde schuur zijn we bezig om deze geschikt te maken voor de melkkoeien.

Naast te koeien hebben we nog een paar hobby kipjes voor de eieren. Helaas is onze haan zopas overleden, maar hij heeft voor die tijd nog wel voor nageslacht gezorgd. We hebben nu dus een hen met een zestal kuikens rondscharrelen. Verder hebben een tijdje terug nog vier biggen gekocht. Het is hier rond de kerst namelijk gewoonte om een varken te slachten. De biggen hebben we dan ook gekocht als kerstbonus voor ons personeel. Ze eten nu mooi de voerresten van de koeien op en ondertussen maken ze daar mooie karbonaadjes van. Het vierde varken verkopen we rond de kerst weer, en zo hebben we de aanschafprijs van de biggen weer mooi terugverdient.

Wijzig

ROWAN!!

Even een kort berichtje uit Roemenie. 24 mei 2010 is onze zoon Rowan middels een keizersnede geboren. Hij is 52 cm en weegt 3230 gram. Met Maaike en Rowan gaat het erg goed en de verzorging in het ziekenhuis was prima in orde. Vandaag, 28 mei, zijn Maaike en Rowan weer thuis gekomen. Maaike's ouders hopen vanavond hier aan te komen en zullen ons helpen in de rest van de kraamtijd nu Maaike door de keizersnede toch iets minder mobiel is en kalm aan moet doen. En natuurlijk komen ze genieten van hun jongste kleinkind!

Plaatje

Wijzig

19 April 2010

Na een zeer geslaagde vakantie in Nederland zijn we weer op ons plekkie hier aangeland. Een maand is eigenlijk te kort om iedereen te spreken en alles te doen wat we graag wilden doen. Hoewel we nu weer midden in het werk beland zijn merken we dat de vakantie ons goed gedaan heeft. We zijn meer uitgerust en ook weer even extra gemotiveerd om al het werk aan te pakken wat weer ligt te wachten. We hebben 4 februari Mathias zijn 3e verjaardag gevierd en hij had al heel snel door dat bij jarig zijn cadeautjes horen. Hij is lekker verwend door iedereen en met een tas vol met nieuw speelgoed begint zijn nieuwe levensjaar wat hem betreft wel goed. Hij is door al het Nederlands dat hij om zich heen hoorde ook in praten een stuk vooruit gegaan en het is leuk om te merken dat hij echt al zinnetjes met 3 of 4 woorden begint te maken. Judith is veel introverter als Mathias en daardoor ook veel afwachtender naar andere mensen toe. Met de kinderen hebben we in Nederland behoorlijk wat afgereisd en zodoende ook heel veel verschillende mensen gezien. Voor Judith is dit heel goed geweest, aan het eind van de maand was ze al veel makkelijker naar andere mensen toe. De laatste week zijn we nog een paar dagen met z’n tweeën naar Duitsland geweest voor echt even vakantie. De kinderen logeerden bij opa en oma en zo konden we na alle drukte lekker bijkomen. We zaten niet ver van Trier en Vianden af, en dat is een mooie omgeving om te wandelen. Hoewel we elkaar normaal gesproken al relatief veel zien, was het toch heerlijk om even zonder kinderen samen dingen te doen.

Naast onze eigen dingen zijn we ook nog bezig geweest voor de boerderij. Met het bestuur van de stichting hebben we 2 keer vergaderd en dat was allemaal erg positief. Het bestuur heeft intern wat wijzigingen ondergaan. De minder actieve bestuursleden hebben een stapje terug gedaan en er zijn 2 nieuwe enthousiaste mensen voor terug gekomen. Voor ons is het erg prettig dat er vanuit het bestuur in Nederland mensen achter ons staan die actief bij ons, ons werk en de boerderij betrokken zijn. De doelstelling van de boerderij hebben we ook met z’n allen doorgenomen. Dit was in de eerste instantie het financieel ondersteunen van een plaatselijk ziekenhuisje, maar dit ziekenhuisje werd, zoals jullie weten, vlak na onze aankomst in juni 2008 gesloten. Nu we bijna twee jaar hier in Fintinele tussen de Roemenen leven, hebben we ontdekt dat het tijd is om mensen te stimuleren zichzelf te ontwikkelen in plaats van ze financieel te blijven ondersteunen.

“Onze” boerderij is middel om in de praktijk landbouwkennis en –vaardigheden te laten zien, uit te leggen en over te dragen. Juist om lokale kleine familiebedrijfjes te stimuleren en het rendement te verbeteren van de huidige praktijken die hier al decennia lang onveranderd worden toegepast.

Naast middel om veehouderijmethoden over te brengen dient de boerderij: - Als voorbeeld voor correct zaken doen en christelijke omgang in allerlei relaties. - Als uitvalsbasis voor allerlei projecten, noem evangelisatie, basisonderwijs, het bijbrengen van hygiëne en lichaamsverzorging. - Als mogelijkheid om meer werkgelegenheid te creëren door in de toekomst uit te breiden met bijvoorbeeld een kaasmakerij.

Op de boerderij is alles tijdens onze afwezigheid goed verlopen. We zijn zeer tevreden hoe onze werknemers het er vanaf gebracht hebben. De stallen zijn nu bijna vol; in het najaar hopen we met de melkkoeien naar een andere stal te gaan om zo makkelijker, schoner en efficiënter te kunnen werken. We zien er nu al erg naar uit omdat het huidige systeem erg arbeidsintensief is en de koeien lastig schoon te houden zijn. Half maart is het eerste kalf van het nieuwe seizoen geboren. Een stiertje, zijn moeder doet het erg goed. Ze geeft nu zo’n 27 tot 28 liter per dag dus dat is lang niet gek. Begin april heeft onze beste koe gekalfd. Helaas is het stierkalf tijdens de geboorte dood gegaan. Het was te groot, wel 60 kilo (normaal tussen de 40 en 50 kg) en het duurde te lang. Erg jammer maar dit hoort er helaas ook bij. Met de moeder gaat het gelukkig goed en ze produceert nu al 30 liter per dag, dus daar zijn we natuurlijk wel weer heel blij mee.

Net terug uit Nederland vielen we met onze neus in de Roemeense papierwinkel. We zijn al een tijdje bezig om alle papieren voor een legale verblijfsstatus rond te krijgen. Maar we worden heen en weer gestuurd tussen de politie en verschillende instanties om allerlei documenten te regelen of te laten goedkeuren. Gelijk de eerste keer al zeggen wat je nodig hebt is er hier niet bij. Ze vertellen je alles in gedeeltes; dus wanneer je hoopvol komt met de benodigde documenten, wordt er doodleuk verteld dat je nog iets anders nodig hebt. En wanneer je pech hebt gebeurt dat verschillende malen. Een opmerkelijk detail is ook nog eens dat de agenten van de vreemdelingen politie die dit alles regelen geen woord over de grens spreken! Maar goed, uiteindelijk is het half maart toch allemaal geregeld, we zijn LEGAAL in Roemenie, waar we natuurlijk erg blij mee zijn. Ook zijn we nog verscheidene malen naar Boekarest op en neer geweest om onze paspoorten te verlengen en Maaike’s rijbewijs moet binnenkort ook verlengd, dus we zijn nog niet helemaal klaar met het papierwerk. Geef ons maar koeien om mee te werken, dat is een stuk makkelijker dan een stel (Roemeense) ambtenaren!

Onze eerste dag weer terug in Roemenie was zeer veelbelovend, stralend mooi weer, eindelijk lente….dachten we. De dag daarop werd al duidelijk dat de winter nog niet geheel afscheid had genomen. We hebben in de daaropvolgende twee weken nog verschillende keren sneeuw en vorst gehad. Maar nu begint het toch duidelijk voorjaar te worden. Mooie warme dagen en overal al bomen en struiken die langzaamaan groen beginnen te worden. Met het warmer wordende weer is er ook weer van alles te doen op het land. Het land moet zaaiklaar gemaakt worden en daarna moet er gezaaid worden. Genoeg te doen dus!

Wijzig

23 januari 2010

2010, een heel nieuw jaar ligt weer voor ons. Een jaar waarin weer een hele hoop dingen op de planning staan. Lekker lui manager zijn en het personeel al het werk op laten knappen, dat zit er voor ons voorlopig nog niet in. Als we achterom kijken naar 2009, zien we dat er al heel veel gebeurd is. Het gaat steeds beter met de boerderij, dingen beginnen soepeler te verlopen, we zien hierin de rijke zegen van God onze Vader! De feestdagen zijn voor ons rustig verlopen. Ons personeel heeft om de beurt 3 dagen vrij gehad in deze periode, dus wij hebben een aantal dagen gemolken. De broer van Hans met zijn vrouw zijn tijdens de feestdagen bij ons geweest en het was dan ook erg gezellig. Er lag nog sneeuw, dus we hebben net als in Nederland een witte kerst gehad. Het heeft een tijdje afwisselend gedooid en gevroren, maar momenteel zitten we weer met een laag sneeuw van 20 cm. Het is ook erg koud, vandaag overdag is het steeds rond de -10 geweest. Gisteren hebben we zelfs problemen gehad met de watertoren. We dachten eerst dat hij leeg was en dat we alleen de pomp aan hoefden te zetten om hem weer te vullen, maar hij bleek bevroren. En als de watertoren bevroren is, dan hebben de koeien geen water, maar wij in ons huis ook niet… Hans is de hele ochtend druk bezig geweest met een gasbrander en isolatie materiaal om leidingen te ontdooien en te isoleren. Maar aan het eind van de ochtend deed alles het gelukkig weer. Dan merk je pas hoe afhankelijk je bent van stromend water als je dat zo gewend bent. Hier in het dorp zijn er maar enkele huizen met stromend water. De rest gaat naar de put om water te halen. De wc is een hokje buiten met een gat in de grond en een houten kist eroverheen. De luxe exemplaren zijn zelfs voorzien van wc-bril… Dus niks niet wc doortrekken. Het ruikt dan ook niet al te fris zo’n toilet. Alle luxe hier in huis, die haast vanzelfsprekend is, maakt je op zo’n moment wel weer extra dankbaar. Het is goed om te beseffen dat hoe gewoon dingen soms ook lijken er altijd wel reden is om God dankbaar te zijn, al is het maar voor water wat “gewoon” uit de kraan komt.

Momenteel zijn we ook erg druk met alle voorbereidingen voor ons vertrek naar Nederland. Instructies aan het personeel, zorgen dat er genoeg voer is, afronden van alle belangrijk zaken, tassen klaar zetten, planning maken, bedenken wat we écht niet moeten vergeten. Het valt nog niet mee om zo de boerderij een maand achter te laten. De koeien geven veel meer melk als vorig jaar en we hebben nu kleine kalfjes die nog melk krijgen. Dat komt allemaal vrij precies en dat is best spannend om dat voor zo’n lange tijd uit handen te geven. Doet het personeel wel hoe en dat wat, we gezegd hebben dat ze moeten doen? Wat als er nu een koe uierontsteking krijgt, te vroeg kalft of als er een kalf diaree krijgt…. Loslaten en erop vertrouwen dat ons werk gezegend is, ook als we er niet zijn. Laten we daar maar mee beginnen!

Last but not least hebben we nog een nieuwtje met jullie te delen. Eind mei is er weer een kleintje op komst! Tot grote vreugde van velen omdat ze Maaike nu eindelijk eens met een dikke buik zullen zien. Met Maaike gaat het allemaal erg goed. De eerste tijd is ze wel erg moe geweest maar dat is gelukkig weer verleden tijd. Mathias hebben we verteld dat er een kindje in Maaike’s buik zit en dagelijks komt hij daar wel een paar keer op terug. Hij heeft zelf ook een kindje in zijn buik. Vooral na het eten wanneer zijn buikje lekker dik en rond is, wijst hij naar zijn buik en zegt “kijk, kindje in buik”. Of hij het ook echt beseft weten we niet, maar het zal ons niet verbazen als hij het toch wel begrijpt.

Voor we in Nederland zijn zullen we hoogst waarschijnlijk geen update meer schrijven. Wellicht pas als we weer terug zijn in Roemenie. We hopen in ieder geval de meeste van jullie te ontmoeten en gezellig weer bij te kletsen. Zo niet, dan is dat misschien een goede gelegenheid om maar vast een vakantie naar Roemenie in te plannen als goed voornemen voor het nieuwe jaar!

Wijzig

3 december 2009

Let op! Roemeens telefoonnummer gewijzigd!!!

Na een mooie nazomer begint de winter hier toch langzaamaan binnen te komen. Het wordt hier koud! De eerste nachten met nachtvorst hebben we gehad en ook de eerste paar sneeuwvlokjes hebben zich al laten zien. We hebben sinds kort mobiel internet, niet zo heel snel, maar voor mailen aardig werkbaar. Ondanks deze “luxe” is al geruime tijd geleden dat we wat hebben geschreven, dus het wordt weer hoog tijd.

De afgelopen maanden kenmerkten zich door alle oogstwerkzaamheden op het land. Er is graan geoogst, luzerne ingekuild, een erwten – haver mengsel ingekuild, mais ingekuild, er zijn maiskolven geoogst, en er is nog wat hooi geoogst. Inmiddels liggen de silo’s vol met een enorme maiskuil van een lengte van 50 m en een breedte van zo’n 6 m en een tweetal kleine (probeer) kuiltjes van de luzerne en de erwten. In de schuur ligt een 12 ton gerst en nog tarwe en rogge van vorig jaar en een 20 ton aan maiskolven en nog een hele voorraad aan hooi en stro. De voervoorziening van de koeien voor deze winter is hiermee dan ook wel veilig gesteld. Er zijn monsters genomen van al onze voeders en daarmee kunnen we een uitgebalanceerd rantsoen samenstellen om onze koeien zo optimaal mogelijk te laten produceren. We kwamen erachter dat het grote knelpunt ligt op de eiwit voorziening, en dat is iets waar we ons volgend jaar meer op gaan richten. Door het maken van een goede graskuil denken we dat we al een heel eind in de goede richting komen. Nu alle gewassen van het land af zijn, zijn we ook druk bezig om het land winterklaar te maken. Dit houd in dat we bepaalde stukken eggen en daarna met de cultivator bewerken of gaan ploegen, afhankelijk van het gewas wat er op stond en de grondsoort. Er was nog wat werk aan de machines voordat we er het land mee op konden. Het ploegen is inmiddels ook bijna afgerond. Er zijn nog een aantal stukken te ploegen, maar als we daar niet meer aan toe komen dan doen we dat van het voorjaar. Begin november zijn we ook aan een andere melkfabriek gaan leveren. Deze fabriek betaald behoorlijk beter voor de melk en heeft een koeltankje (500 liter) geplaatst. Hierdoor hoeven we niet meer 2 keer per dag de melk naar het centrale inzamelpunt te brengen wat ons een hoop tijd scheelt. Nu komt om de dag een vrachtwagen de melk ophalen en elke keer wordt de melk netjes gemonsterd.

Er zijn ook weer een aantal kalfjes geboren, en de huidige stand van zaken voor dit jaar is dat er 8 vaarskalfjes en 5 stierkalfjes geboren zijn. We verwachten er nog 3 in december en dan heeft onze hele veestapel, op 2 koeien uitgezonderd, dit jaar afgekalfd. De laatste 2 koeien zullen in januari en maart afkalven en dan is het cirkeltje rond. Door een geweldige gift van de 20+ groep uit Enschede, die in juli hier flink de handen uit de mouwen hadden gestoken, hebben we een stikstofvat en een voorraad sperma uit Nederland kunnen kopen. We hebben sperma van Brown Swiss, Jersey en van MRY stieren aangekocht. Van het sperma waar de inseminator tot nu toe insemineerde was ons helemaal niets bekend. Alleen het gegeven of het een Holstein of een Fleckvieh stier was. Fokkerij is lange termijn werk, en als je genetische vooruitgang wilt, zie je daar pas over een aantal jaar resultaat van. Het is dan echter wel belangrijk dat je weet waar je mee insemineert, en dat het niet zo maar een willekeurig stier is die misschien genetisch niet eens beter is dan onze koeien. De eerste koeien zijn al met het sperma geïnsemineerd en hoogstwaarschijnlijk zijn er al een aantal drachtig, dus dat is natuurlijk goed nieuws. Nu hebben we alleen nog een flinke portie geduld nodig, eerst 9 maanden voor het kalf er is en dan nog eens 2 jaar voordat het kalf aan de melk is….

Over bezoek hebben we de laatste maanden ook niet te klagen gehad. Na de jeugd uit Enschede, hebben we een aantal mensen van een stichting die ook een landbouwproject in Roemenie hebben te logeren gehad, de ouders van Maaike, vrienden, mensen van onze stichting en de broer van Hans, de ouders van Hans, een kennis van vrienden en binnenkort hopen de broer en schoonzus van Hans nog rond de kerst te komen. Echt leuk dat we nog zoveel aanloop hebben. Af en toe wel druk, maar het is heerlijk om weer even goede gesprekken in het Nederlands te hebben met andere mensen. Ook werkt het verhelderend en motiverend omdat je weer even extra aan het nadenken wordt gezet wat we hier doen en wat de mogelijkheden zijn om hier nog andere dingen op te zetten die de lokale bevolking kunnen helpen.

Voor Gheorghe, onze huisgenoot, hebben we via mensen van onze stichting een Alpha cursus in het Roemeens geregeld. Er is hier zoveel letterlijke dwaalleer en mensen hebben zo’n verdraaid beeld van God, dat Gheorghe de christenen hier de basis van het evangelie goed wil uitleggen. Maaike heeft in Nederland eens meegeholpen met de Youth Alpha en daardoor kwamen we op het idee om hem dat eens voor te leggen. We waren zelf heel druk op de boerderij, dus het kwam er steeds niet van om uit te zoeken of er ook Alpha cursus in het Roemeens was. Maar toen de mensen van onze stichting hier kwamen en we ze het idee vertelden, zijn die er gelijk enthousiast mee aan de gang gegaan. Een dezer dagen verwachten we hier de cursus op de mat. Het zal voor Gheorghe een hele kluif zijn om alles door te nemen, maar we hopen echt dat het hem aanspreekt en dat hij het ziet zitten om te beginnen met een groepje op zijn kamer. Als jullie hiervoor willen bidden, graag!

Met ons als gezin gaat het ook goed. Ondanks de drukte zitten we bijna altijd drie keer per dag met elkaar aan tafel en dat ervaren we toch echt wel als een luxe. Hoeveel gezinnen in Nederland hebben dit voorrecht? De kindertjes groeien hard. Mathias begint steeds meer te praten wat soms zorgt voor allerlei grappige uitspraken. Hoewel hij behoorlijk Roemeens en Nederlands door elkaar heen praat, weet hij toch met Nederlands bezoek meer Nederlands, en met de Roemenen meer Roemeens te praten. Judith loopt als een kievit en begint overal op te klimmen met als gevolg dat ze ook regelmatig ergens vanaf valt. Van 1 feb. tot 1 mrt. hopen we in Nederland te verblijven. Zoals het er nu al naar uit ziet wordt dat een drukke tijd, maar we zien er ook erg naar uit om iedereen weer te zien en te spreken. Voor die tijd zullen we ons best doen om in ieder geval nog een stukje op de site te zetten om het laatste nieuws door te geven.

Voor nu wensen we jullie alvast een gezellige kerst en een heel gezegend 2010!

Wijzig

12 augustus 2009

Er is de afgelopen tijd weer zoveel gebeurt, beleefd en gedaan dat we zo onderhand wel 3 pagina’s vol kunnen schrijven. We weten wel dat we wat dat betreft wat vaker een update moeten geven, maar door alle drukte zijn dat juist de dingen die er het eerste bij in schieten.

Als eerste moeten we nog steeds vertellen dat nu al sinds een paar maanden Gheorghe bij ons in huis woont. Gheorghe is een lichamelijk gehandicapte man die in het ziekenhuisje van Fintinele woonde. Doordat het ziekenhuisje definitief ging sluiten moest hij daar weg en is toen naar een bejaardenhuis in Illisesti gegaan. Hij was daar echter helemaal niet op zijn plaats. Verstandelijk is Gheorghe helemaal goed en daar zat hij tussen oude, vergeetachtige mensen. Hij mistte zijn vrienden, zijn kerk en de verzorging had te weinig tijd om hem voldoende aandacht te geven. Hierdoor kreeg hij doorligplekken en is hij in die paar maanden dat hij daar woonde, nooit in bad geweest, alleen maar even onder de douche afgespoeld. Na overleg met de stichting, met Gheorghe zelf uiteraard en met dokter Puscasu is toen besloten om hem een kamer bij ons in huis te geven. Zo heeft hij weer zijn eigen plekje, in “zijn” vertrouwde dorp tussen de mensen die hij kent. De vrouw die hem voorheen verzorgde, verzorgt hem nu weer, zodat wij alleen af en toe wat water hoeven geven of een bladzijde van zijn boek om hoeven te slaan.

Van 26 juli tot 6 augustus hebben we de 20 plus groep van onze gemeente in Enschede op bezoek gehad. Ze waren met 15 man/vrouw, dus nu kwamen de ruime afmetingen van ons huis zeer goed van pas. De inrichting van de huiskamer hadden we wat gewijzigd zodat er plaats was voor alle benodigde tafels en stoelen. Gheorghe hadden we uit logeren gestuurd, zodat we zijn kamer konden gebruiken en zo was er plek voor de hele groep. Wel moesten we het stellen met 1 douche/wc, maar ook dit verliep met een doucherooster eigenlijk heel goed. Ze kwamen voor een werkvakantie, en gewerkt hebben ze! Ze hebben ons huis geschilderd, de schutting geschilderd, een paar kuub hout gehakt, hooi opgeladen, uitgemest, in de nieuwe koeienstal betonmuren gesloopt, de vloer uit de toekomstige badkamer en wc gesloopt, opgeruimd en ga zo maar door. Samen met de jeugd van de gemeente die we hier in Roemenie bezoeken hebben ze een 2-daags sport en spelprogramma voor de kinderen van het dorp georganiseerd. Ze hadden op zo’n 40 kinderen gerekend, maar de opkomst was massaal, er waren zo rond de 180 kinderen! Tussen de sport en spel door was er een kleine pauze met drinken en wat te snoepen. Doormiddel van een drama stuk met daarna een korte uitleg werd de kinderen verteld over Jezus’ liefde voor hen. Zo is er gezaaid en we geloven dat God dit nu of later zal gebruiken om mee verder te gaan. Naast al het werk was er natuurlijk ook ruimte voor vakantie. Suceava is verkend en ze hebben nog een burcht van Stefan de Grote bezocht, kampvuur, barbecue, zwemmen in de rivier en lekker siësta houden. Kortom, lang zo slecht nog niet zo’n werkVAKANTIE! Wij als gezin hebben ondanks de extra drukte die het met zich meebracht echt genoten van de jeugd. Het was een groep met heel verschillende mensen, maar iedereen werd erbij betrokken en mensen zetten zelf een stapje terug wanneer dit nodig was, en kleine irritaties waren bespreekbaar. Een van de Bijbelstudies ging over zachtmoedigheid; jezelf geven voor een ander, maar ook weer niet over je heen laten lopen. Een lastige balans af en toe, maar we zagen dat het in de praktijk werd gebracht.

Ze zijn nu al weer een week weg en we genieten van onze rust….! We hebben nog steeds een beetje moeite om weer de routine van alledag op te pakken, maar ook dat begint weer te komen. Gelukkig zitten we niet dagelijks met zoveel mensen in huis, maar als ze volgend jaar weer willen komen, dan zijn ze van harte welkom!

Ook op de boerderij zelf is er weer genoeg gebeurt, maar daarover schrijven we de volgende keer!

Wijzig

17? juli 2009

Dat is erg, ik weet niet eens welke dag het vandaag is. Het is vrijdag, maar heb even geen agenda bij de hand op het op te zoeken. Ondertussen ook weer geruime tijd geleden dat we wat van ons hebben laten horen. Dus even snel tussendoor een berichtje van ons uit een smoorheet Roemenie. Ze hebben het hier zelfs over een hittegolf. Wat de temperatuur precies is, ook dat weet ik niet (iemand nog een thermometer en eventueel een agenda over??), maar het is buiten niet te harden. En dan te bedenken dat we nu druk aan het hooien zijn. Hans zit op het kleine trekkertje zonder cabine baaltjes te persen, 1 man op de grote Fiat, welliswaar met cabine maar zonder airco, en 3 man baaltjes opsteken en vleien op de wagen. Hans had een korte broek aan, maar ondertussen heeft hij een lange broek aangetrokken omdat de zon korte metten maakte met zijn beenhaar. Gelukkig is het opsteken van baaltjes geen vrouwenwerk, dus ik houd mij bezig met allerlei zaken die binnenshuis gebeuren moeten zodat ik uit de hitte kan blijven.

We hebben in juni nog bezoek gehad van Suus en Ferry, vrienden van ons uit Woudenberg en van Judith, een nichtje van Hans. Dat was erg gezellig, en heerlijk om lekker Nederlands te kunnen kletsen. En heerlijk om weer lekker met vrouwen onder elkaar te kunnen praten. Ik klets natuurlijk graag met Hans, maar die vrouwenpraat mis je dan wel eens.

Ik ga snel weer op huis aan, Judith ligt daar te slapen en die wil ik niet te lang alleen laten. Het is waarschijnlijk tropisch in de auto, maar gelukkig is het maar een klein eindje rijden. Tot een volgende keer! Groeten, ook namens de rest, Maaike

Wijzig

23 juni 2009

Het is al ruim een maand geleden dat we voor het laatst wat geschreven hebben, het wordt dus hoog tijd om weer wat nieuws te plaatsen. Het begint hier al aardig zomer te worden, we hebben al een aantal dagen temperaturen van boven de 30 graden gehad, afgewisseld met wat koelere dagen en regen. Hoewel het hier erg warm kan worden, is het tot nu toe prima vol te houden.

Mathias en Judith groeien allebei als kool. Mathias begint nu al echt te praten, hij zegt veel woordjes na, en kan al heel goed duidelijk maken wat hij bedoelt. Hij praat een mengelmoesje van Nederlands en Roemeens. hoewel wij alleen Nederlands met hem praten, lijkt hij het Roemeens toch sneller op te pikken. Een tijd lang praatte hij bijna alleen maar Roemeens, maar nu beginnen er toch heel wat Nederlandse woorden bij te komen. Hij gaat ongeveer 2 dagen in de week naar de oppas toe en daar speelt hij met de kinderen die daar in de straat wonen en met de kleinkinderen van de oppas. En dan gaat Roemeens leren natuurlijk heel erg snel! Judith wordt al een hele dame, ze is erg vrolijk en lacht veel. Ze loopt langs de tafel, langs de bank en komt overal aan waar ze eigenlijk niet aan mag komen. Hoewel Mathias nog wel vaak een beetje te ruig met Judith omgaat kunnen ze ook al heel leuk met elkaar spelen.

Door de afwisseling van regen en warm weer groeit al het gezaaide mais, graan en gras erg goed. Het onkruid overigens ook en we zijn dan ook druk bezig om de mais te schoffelen. Ongeveer 6 ha hebben we gespoten omdat daar wel erg veel onkruid in stond, maar de overige 10 ha wordt met de trekker en met de hand ontdaan van onkruid. Ook hebben we al wat hectares gehooid en wordt er vandaag nog een stuk gemaaid wat we volgende week zullen gaan persen. Vorige maand is er nog een stierkalf geboren wat we aan willen houden als dekstier. Zijn moeder geeft nu zo’n 36 liter melk op een dag en het zou ook voor hier de mensen in het dorp een goede stier zijn om hun vee mee te verbeteren. Deze week en volgende week verwachtten we nog weer 2 kalfjes, het loopt dus lekker door met het kalven van de koeien.

Tot zo ver weer even wat nieuws van ons. We willen iedereen alvast een goede zomervakantie toewensen. Kom gerust langs, bezoek vinden we altijd leuk en bedden hebben we genoeg!

Wijzig

8 mei 2009

Even heel kort een berichtje, weinig tijd, druk, druk. Tja, het is altijd druk, moet er niet gezaaid, dan kan er gras gemaaid en anders zijn er tal van reparatie, bouw en administratieve werkzaamheden. We klagen niet hoor, maar iets meer tijd op een dag zou fijn zijn!

We zijn begonnen met het zaaien van de mais en we hopen dat vanavond af te ronden. Daarna kan de luzerne bijna gemaaid worden. Eind april is er nog een vaarskalfje geboren. Met de kalfjes gaat het echt super, ze drinken goed en zijn gezond. Eind mei staat er nog een kalf op de planning en daarna in juni weer 2.

We hebben een paar weken hulp gehad van Matthijs Reijnink, een jongen uit onze gemeente in Enschede en die heeft meegeholpen met het repareren van diverse machines en met werkzaamheden op het land. Zijn hulp kwam als geroepen en we vinden het ook jammer dat hij weer weg moest om aan zijn nieuwe baan te beginnen. Matthijs, bedankt!

Het paasfeest hier in Roemenie, is een week later als het paasfeest in Nederland. We hebben dus 2 keer feest gehad! Er moest alleen wel gewerkt worden, want we hadden onze werknemers vrij gegeven. We hebben het lekker rustig aan gedaan en tussendoor ook genoten van het mooie weer hier.

Vorige week hadden we in de avondschemering een invasie van meikevers. Een gedeelte vloog zich te pletter tegen van alles wat ze op hun vlucht tegenkwamen, maar er bleven er genoeg over. De oude mensen hier zeggen dat wanneer er veel meikevers zijn de oogst ook goed is. Wij hebben echter geen meikevers nodig om te weten dat onze oogst goed zal zijn.

Met de kinderen gaat het ook goed. Mathias is erg blij met het mooie weer want hij speelt erg graag buiten. Hij is gek op water en te pas en te onpas loopt hij met water te slepen wat hij bij de koeien uit de kraan haalt. We proberen het enigszins in goede banen te leiden door hem de plantjes water te laten geven. Judith’s wereldje begint steeds groter te worden, ze kruipt de hele kamer door en staat inmiddels ook. Ze heeft al 6 tandjes en eet lekker met de pot mee. Het is een vrolijk meisje en net zoals Mathias niet echt eenkennig.

Wijzig

16 april 2009

Ja heus, we zijn nog in leven, alleen erg druk. Internetten schiet er dus regelmatig bij in. Het voorjaar begint hier nu zijn intrede te doen en dat brengt een hoop werk met zich mee. Een paar weken geleden hadden we zelfs nog sneeuw gehad, maar nu begint alles weer mooi groen te worden en is het al zo warm dat we regelmatig al in een T-shirtje buiten lopen.

Ondertussen zijn er nog 3 kalfjes geboren, 2 vaarsjes en 1 stiertje. Onze topkoe geeft nu 35 liter melk per dag en dat is veel meer dan we hadden gedacht! De andere 2 koeien geven rond de 25 liter per dag en een vaarsje wat we vlak voor het afkalven hadden aangekocht geeft zo’n 14 liter per dag. In mei zijn er nog 2 koeien die moeten kalven en we zijn dan ook erg benieuwd wat die gaan doen wat betreft de melkproductie!

Met de komst van het voorjaar neemt de werkdruk ook weer toe, het zaad moet de grond in, maar dan moet de zaaimachine het wel doen. We zijn dus druk bezig geweest met onderhoud en reparatie aan de zaaimachine, maar het is gelukt. Sinds gisteren zit het eerste zaad (een mengsel van haver en erwten voor GPS) in de grond. Vandaag en morgen hopen we alle gerst te zaaien en dan kunnen we gaan voorbereiden voor het mais zaaien. Ook die zaaimachine moet gerepareerd, dus dat gaat ook nog wel even wat tijd kosten.

Wijzig

20 maart 2009

Het is nu onderhand 3 weken geleden dat we weer thuis zijn gekomen, maar het lijkt nu al een eeuwigheid geleden. Het werk loopt hier door en daarnaast zijn er nog 1001 dingen die ook nog moeten gebeuren dus voor je er erg in hebt zit je er weer middenin.

Maar voor we het weer over al het werk gaan hebben, is er nog leuk nieuws te vertellen. Vorige week woensdag is namelijk ons eerste kalf geboren! Het is een vaarskalfje, dus dat is natuurlijk helemaal mooi. Het is een mooi roodbont kalfje en goed gezond. Met moeders gaat het ook erg goed, ze geeft nu zo’n 22 liter per dag, dus dat is een zeer nette prestatie. We hadden de timmermannen die een gedeelte van een van onze schuren huren opdracht gegeven om 4 kalverboxjes te maken, en met dat het kalf geboren werd hadden ze de eerste 2 boxjes af. Deze week zijn er nog 2 koeien uitgerekend, dus dan hebben we de boxjes ook gelijk bijna vol. Van de week hebben we onze grote kalveren naar de “stal voor de grote koeien” gebracht waar ze net als ons melkvee netjes naast elkaar vastgebonden staan. Het hok waar ze in stonden is uitgemest en gedesinfecteerd en word klaar gemaakt om de nieuwe club kalfjes in te kunnen huisvesten. Wanneer de kalfjes goed zelfstandig kunnen drinken hoeven ze niet meer in de individuele kalverboxjes en kunnen ze in het groepshok.

Naast het kalf, is onze veestapel nog met 3 puppy’s en 4 vissen uitgebreid. De vissen kregen we van een jongen die we hebben geholpen met zijn huiswerk Frans… Onze werknemer dacht dat we het wel leuk zouden vinden om kleine konijntjes te krijgen. Hij had bijna ons vrouwtjes konijn bij het mannetje in gestopt, maar dat hebben we gelukkig nog net op tijd kunnen voorkomen. Voorlopig hebben we genoeg aan onze koeien en alle beesten die er nu al rondlopen (of zwemmen)!

Wijzig

2 maart 2009

Na een drukke vakantie in Nederland zijn we afgelopen vrijdag nacht weer op de boerderij in Roemenie aangekomen. We hebben genoten van ons verblijf in Nederland, we hebben veel mensen ontmoet en veel dingen kunnen regelen. De inloopmiddag 14 februari was wederom een groot succes. Er waren veel mensen aanwezig en in een gezellige ontspannen sfeer hebben we weer wat bij kunnen kletsen. Ook hebben we met behulp van een aantal foto’s wat over ons werk en leven hier in Roemenie kunnen vertellen. Afscheid nemen blijft lastig, maar dat is nu eenmaal onderdeel van de keuze voor deze baan hier. Hoewel we onze familie en vrienden wel missen is hier toch echt wel “thuis” voor ons. Het was heerlijk om zaterdag weer over de boerderij te lopen en te kijken hoe het met “onze” koeien was. Ook Mathias was direct weer helemaal op zijn plek. In Nederland heeft hij zijn Nederlandse woordenschat een beetje uit kunnen breiden dus nu spreekt hij naast wat Roemeens ook een paar woordjes Nederlands. Tijdens onze afwezigheid hebben onze werknemers goed hun best gedaan. Het is allemaal prima verlopen en de koeien staan er netjes bij. We zien nu vol spanning uit naar onze eerste kalveren. 9 maart is de eerste koe uitgerekend, en 18 maart nog 2 andere koeien. We gaan nu dan ook hard bezig om een paar kalverhokjes te maken waar de nieuwgeborenen de eerste weken in kunnen verblijven. De 7 grote kalven gaan van het kalverhok naar de koeienstal waar ze net zoals de koeien aangebonden komen te staan. Zo kunnen ze aan de omgang met de mensen wennen en over een paar maanden zullen ze geïnsemineerd worden. Verder gaan we bezig met onderhoud en reparatie aan de trekkers en machines zodat we goed voorbereid aan het nieuwe seizoen kunnen beginnen.

Wijzig

2 februari 2009

Deze keer niet vanuit Roemenie, maar vanuit Nederland een bericht! Vorige week donderdag zijn we in Nederland aangekomen en momenteel verblijven we bij Hans' ouders. We zijn woensdag met de trein vertrokken naar Cluj en zijn donderdag vanuit Cluj naar Dortmund gevlogen waar we op werden gehaald door de vader van Hans. De reis is voorspoedig verlopen en was goed uit te houden met de kinderen.

Het is fijn om weer in Nederland te zijn en familie en vrienden te ontmoeten. Zondag hebben we onze gemeente in Enschede bezocht en het was heerlijk om weer te begrijpen wat er gepreekt wordt en in het Nederlands mee te kunnen zingen! Aankomende weken zullen lekker druk worden met het bezoeken van verschillende mensen, vergaderingen met het bestuur van de stichting, dingen regelen voor de boerderij en natuurlijk onze inloopmiddag. Op zaterdag 14 februari zijn we in de jeugdkelder van de Rehobothkerk in Ermelo om jullie te ontmoeten. Onder het genot van een hapje en een drankje vertellen we wat over ons leven en ons werk in Roemenie. Geef je even op per mail; boerenzonderland@live.nl of per telefoon; 06 239 76 777 en geef even aan of je mee wilt eten. De middag wordt gehouden van 15.00uur tot 19.00uur.

De boerderij wordt nu gedraaid door onze twee werknemers. Vasile Calin, een medewerker van dokter Puscasu, houdt de boel in de gaten en brengt de melk weg. Een paar nachten in de week is er een bewaker om te voorkomen dat er dingen 's nachts zomaar het erf afwandelen.

Wijzig

16 januari 2009

Druk in de voorbereidingen op onze reis naar Nederland hier nog een berichtje vanuit Roemenie. De jaarwisseling is hier rustig verlopen. Ze hebben hier een soort carnavel op oudjaarsdag. Er lopen mensen gemaskerd rond verkleed als wolven en beren. Ook voeren ze dansen uit en hebben ze een wagen opgetuigd. Wat de preciese achtergrond van dit alles is, is ons nog steeds niet duidelijk. De christenen in onze omgeving betitelen het als "duivels" en doen er absoluut niet aan mee. Ook zij kunnen niet uitleggen wat de exacte oorsprong van het feest is.

We zijn in het nieuwe jaar van start gegaan om een van de grote schuren in te gaan richten als koeienstal. De stichting heeft hiervoor al een heel aantal investeringen gedaan. We zijn nu aan het schoonmaken en denken na over een geschikte inrichting van de stal. Ook moet er een vergunning verleend worden.

Mathias vermaakt zich prima in de sneeuw die hier nog steeds ligt. Hij gaat regelmatig bij andere kinderen met de slee spelen. Hij begint steeds meer woordjes te praten, maar alles wat hij zegt is in het Roemeens.... Judith groeit erg hard. Ze lacht veel en heeft zopas haar voetjes ontdekt. Ze kan ook al lekker om zich heen kijken wanneer ze op haar buik ligt, echt een klein krachtpatsertje is het!

Wijzig

29 december 2008

Zo op het randje van 2008 een laatste berichtje. De winter heeft in Roemenie zijn intrede gedaan. 24 december is het begonnen met sneeuwen, we hebben dus een witte kerst gehad! En het is nog steeds wit, er ligt zo'n 15 tot 20 centimeter sneeuw en overdag vriest het een paar graden. De mensen hebben hun wagen achter het paard vervangen door een slee. Hoewel het behoorlijk koud is op zo'n slee doet het wel romantisch aan.

Het werk op de boerderij ligt op het melken en voeren na ook helemaal stil. Door de sneeuw kost alles wel meer tijd. 2 weken terug heeft de inseminator een aantal koeien positief op drachtigheid gecontroleerd. We hebben nu in ieder geval meer dan de helft drachtig, dat is super. Het insemineren gaat hier soms wat moeizaam. Mede doordat de inseminator er soms gewoon niet is, of zelfs geen sperma heeft. Het is een zegening dat we nu in maart de eerste kalveren kunnen verwachten.

We hebben net een vlucht naar Nederland geboekt, op 29 hopen we aan te komen en voor 3 weken in Nederland te blijven. Zaterdag 14 februari vanaf 15 uur ben je van harte uitgenodigd om bij te komen kletsen en lekker te eten. Deze middag waarop we wat vertellen over ons wel en wee wordt gehouden in de kelder van de Rehoboth kerk aan de Dirk Staalweg 43 in Ermelo. Als je komt meld je even aan via boerenzonderland@live.nl.

Iedereen een goede ingang in het nieuwe jaar gewenst en hopelijk tot ziens in februari!

Wijzig

8 december 2008

Vanuit een nog niet al te winters Roemenie hier wat laatste nieuws van ons. Hoewel we van de plaatselijke bevolking te horen krijgen dat het 's winters erg koud is hier, hebben we daar tot nu toe gelukkig nog niet veel van gemerkt. Af en toe wat nachtvorst, maar over het algemeen lekker fris herfstig weer. Onze centrale kachel komt van de week, dus zijn we gelukkig nog op tijd. We hebben een paar vlokken sneeuw gehad, maar dat was snel weer weg. We hebben al het bouwland nu geploegd, dus voorlopig hoeven we daar niets meer te doen. Verder zijn we druk met de legalisering van de boerderij en hebben we nieuwe plannen voor de nieuwe koeienstal. Samen met iemand van de stichting hebben we het budget doorgerekend en we hopen volgend jaar quitte te kunnen draaien. Na alle jaren van alleen maar kosten is dat al een heel mooi resultaat.

Geestelijk groeien we steeds meer, we gaan er steeds vaster op vertrouwen dat God voor ons zorgt en ons werk heeft gezegend. We hopen jullie daar in Nederland ook een hart mee onder de riem te kunnen steken. Hoe uitzichtloos sommige dingen ook lijken, we hebben een groot God die ons heeft verlost van de zonde maar ook van alle negatieve invloeden waarmee de duivel ons bedriegt en tegenwerkt. We weten dat de duivel is overwonnen en dat we autoriteit hebben om tijdens onze dagelijkse bezigheden de duivel weg te sturen.

We willen jullie vanuit hier alvast goede kerstdagen en een heel gezegend nieuw jaar toewensen! Mocht je nog een bestemming zoeken voor je kerstvakantie; je bent van harte welkom. We durven wel een witte kerst te garanderen!

Wijzig

10 november 2008

Het internet blijft een probleem voor ons. We hebben nog steeds geen internet (en telefoon) op de boerderij, dus we zijn nog steeds afhankelijk van het internetcafé. Nu we veel minder vaak en in de meeste gevallen even snel naar de stad gaan, komen we haast niet meer in het internetcafé. Dringende zaken over de mail naar ons sturen is dus geen optie omdat we niet snel kunnen reageren.

Ondanks alle drukte gaat het erg goed met ons. We genieten van het samen zijn en het samenwerken op de boerderij. Mathias vind het heerlijk om buiten rond te scharrelen en speelt met de honden, katten en allerlei dingetjes die hij op de grond vind. Met Hans op de trekker vind hij helemaal het einde. Hij kan dan ook heel erg verdrietig worden als Hans zonder hem weggaat. Judith groeit goed en is echt een vrolijk meisje. Ze lacht en kraait wanneer je haar aandacht geeft en kan zich zelfs al een beetje opdrukken wanneer ze op haar buik ligt. Mathias is gek op zijn zusje en noemt haar Tuti.

Het ziekenhuis is 2 weken geleden definitief gesloten. De voorzitter van de commissie van gezondheid in Fintinele wilde niet dat het ziekenhuis gedeeltelijk een bejaardenhuis zou worden. Voor zover wij het begrepen hebben was de meerderheid van de gemeenteraad het wel eens, maar blijft het steken op die ene voorzitter. Erg jammer en dit betekent dus het einde van het ziekenhuis. George, de verlamde jongen die permanent in het ziekenhuis woonde is verhuisd naar een bejaardenhuis van dokter Puscasu in Ilisesti. Voor hem is dat wel moeilijk want hij heeft hier 10 jaar gewoond en heeft hier zijn vrienden en zijn kerk. We hadden hem een kamer bij ons in huis aangeboden, maar uiteindelijk heeft hij toch voor het bejaardenhuis gekozen. Er is daar dag en nacht verzorging en verstandelijk leek hem dat gezien zijn gezondheid beter. We proberen in ieder geval 1 keer in de maand naar hem toe te gaan en gelukkig zijn er nog veel mensen hier uit de buurt die hem op komen zoeken.

Op de boerderij is nog steeds erg veel werk te doen. Nu is er altijd werk op een boerderij natuurlijk, maar in dit geval gaat het om verbouwing van de huidige koeienstalletjes. Om een vergunning te krijgen om hier koeien te melken (we melken hier al koeien, rara hoe is dat nu weer mogelijk…?) moeten we zorgen dat de boel hier netjes op orde is. Er moet een plateau voor de mest komen, de koeienstallen moeten opgeknapt en nog een aantal van dat soort dingen. De paar jaar dat dit bedrijf gedraaid heeft zonder goed management is er erg veel geld verloren gegaan door diefstal van het personeel, alleen maar kosten en te weinig opbrengsten en minder slimme investeringen. Waar we dan ook nu tegenaan lopen is dat er bijna geen geld meer is om te investeren in het opknappen van de huidige stallen. Het moet toch gebeuren, dus we proberen zoveel mogelijk her te gebruiken en veel zelf te doen. De maïsoogst is een paar weken geleden afgerond en we hebben nu 1 grote kuil, en 1 kleintje met mais waar we zeker de winter wel mee doorkomen. Vorige week hebben we heel erg mooi weer gehad en is er zelfs gehooid! Eind oktober, begin november hooien is wel vrij uitzonderlijk, maar het is echt heel mooi hooi geworden. De koeien zijn zeer tevreden over hun nieuwe rantsoen met maïs, hooi, geplette tarwe en een beetje zonnebloemschroot. De melkgift is in een maand tijd met 1000 liter gestegen. Een zeer mooi resultaat natuurlijk! De meeste koeien zijn nu ook weer drachtig en we kunnen haast niet wachten op onze nieuwe kalveren. In maart volgend jaar verwachtten we de eerste nieuwe kalfjes. Doormiddel van een goed rantsoen, en meer koecomfort hopen we de melkproductie na het afkalven direct goed op peil te krijgen en te houden. Vorige maand hebben we 2 personeelsleden ontslagen. We wilden proberen met het personeel verder te gaan, maar ze zijn slecht gemotiveerd, nemen niets van je aan en zijn niet eerlijk. We hebben 1 nieuwe jongen aangenomen en daar zijn we zeer tevreden over. Hij doet in zijn eentje waar voorheen 2 tot 3 man mee bezig waren. Waar we hier vooral tegenaan lopen is dat de mentaliteit van de mensen heel anders is als we in Nederland gewend zijn. Als mensen je iets geven of hun hulp aanbieden moet je 3 keer nadenken of je het wel aan wilt nemen. Er zit vaak iets achter, soms niet direct maar dan komen ze een tijdje later jou om iets vragen om te gebruiken of om te hebben. Als ze iets van je willen en je weigert dan komen ze ook heel vaak met zielige verhalen over de zieke kinderen die ze hebben, of dat ze zo arm zijn etc. De mensen hier hebben ook niet veel, maar je moet echt oppassen hier op in te gaan want het is een manier waarop ze proberen je te manipuleren. Het “mijn” en “dein” is ook iets waar ze hier moeite mee hebben. Het “mijn” is vaak wel duidelijk, maar datgene wat van een ander is maar wat ze ook heel goed zelf kunnen gebruiken, dat is lastiger. De boerderij heeft een perceel luzerne vlak achter een rij huizen. Hierop staan regelmatig koeien, paarden en schapen van anderen te grazen. Sommigen hebben zelfs de brutaliteit om een stukje te maaien voor eigen gebruik. Wat ze nog makkelijker vinden, als wij het gemaaid en geharkt hebben om het dan op te laden en mee te nemen. Ook maiskolven zijn erg gewild en die verdwijnen soms ook zomaar van de plant… Gevolg van dit alles is dat je erg wantrouwend wordt. Niets is hier voor niets en dat is toch wel wennen.

Nu zijn gelukkig niet alle Roemenen zo en hebben we ook hele leuke contacten. We zijn al bij verschillende mensen op bezoek geweest en ook bij ons thuis komen er regelmatig mensen langs. De taal is nog steeds lastig, maar we redden ons steeds beter. We merken dat God ons helpt en zien zijn zegeningen in ons werk.

Wijzig

8 november 2008

Inmiddels waait er een nieuwe wind op de boerderij. De koeien geven twee keer zoveel melk (per koe) als toen Hans en Maaike kwamen; het hooi, mais en graan voor de winter is binnen; en het begint duidelijk te worden dat er nieuw leiderschap op de boerderij is. Dat komt bepaald niet vanzelf, er gaat heel wat werk van Hans en Maaike inzitten om de aarde en de dieren hun vrucht te laten leveren, maar daarin ervaren ze echt wel de zegen van God. Lastiger is het om het de mensen te veranderen: bij zowel de Roemenen als de Nederlanders is dat een langzaam proces, ze kunnen jullie gebed om wijsheid echt wel gebruiken! Het wordt inmiddels wel duidelijk hoeveel er op de boerderij in het zwarte gat verdwenen is, toen er geen boer op de boerderij was: iedereen deed maar wat voor hem/haar zelf gewin was, en dat moet nu (langzaam) gaan veranderen.

Met de kinderen gaat alles goed: Judith is een rustig snoepie, en Mathias heeft zijn eigen fanclub in de het dorp. Iedereen wil op hem passen, en hij windt ze allemaal om de vinger met zijn stralende lach. Mathias praat nog vooral zijn eigen taal, maar zo af en toe antwoordt hij al in het Roemeens; Nederlands is nog niet waargenomen. Dus Maaike hoopt dat ze over een paar jaar haar eigen kinderen nog verstaat. ;-) Stug volhouden met dat Nederlands, Maaike!

Qua kerk is het nog niet zo makkelijk om de diensten te bezoeken: ze duren van 9 tot 12 en dan weer van 4 tot 6, en met de kinderen er bij is dat nogal een opgaaf. Te meer omdat de vorm nogal streng is: er zijn duidelijke regels over kleding, uiterlijk en gedrag. Gelukkig hebben ze wel contact met mensen uit de kerk, gewoon door de weeks. De kerk heet trouwens 'kerk volgens het evangelie', dus misschien wel wat wij als 'evangelisch' zouden betitelen. De taal gaat al best goed, zeker bij Hans vanwege het vele contact met de Roemeense werknemers natuurlijk.

Het huis begint ook af te raken. Zelfs de gastenkamers zijn al bijna af. Er was nog even sprake van dat George (uit het ziekenhuis) bij hen zou komen inwonen, maar die is nu toch verhuisd naar een naburig dorp omdat hij daar 24-uurs zorg kon krijgen. We hopen binnenkort gauw weer eens wat foto's te kunnen laten zien van de voortgang op de boerderij!

Wijzig

11 september 2008

Na een lange tijd niets van ons gehoord te hebben, hier eindelijk weer wat nieuws uit het verre oosten. We hebben een erg drukke tijd achter de rug en het is eigenlijk nog steeds erg druk. Allereerst willen we iedereen bedanken voor alle leuke mails, kaartjes en cadeautjes die we gekregen hebben. Zo voelen we ons gelukkig niet zo heel erg ver weg! Met Maaike en Judith gaat het erg goed. Judith drinkt goed en groeit daarom ook als kool. Ze weegt nu al ruim 4 kilo! Wel heeft ze wat last van buikkrampjes en helaas komt dat vooral ’s nachts voor waardoor we regelmatig een paar uur slaap missen. Na twee en halve dag in het ziekenhuis mochten Maaike en Judith weer naar huis toe. De zorg in het ziekenhuis is erg goed maar op sommige punten heel anders als in Nederland. Keizersnedes zijn hier de normaalste zaak van de wereld en heel wat vrouwen kiezen er zelfs voor. Ook is het hier niet gebruikelijk dat de vader bij de bevalling is. Na overleg met de arts mocht Hans er gelukkig wel bij zijn. En zo zijn er nog wel een aantal dingen die echt anders zijn. Mathias vind zijn zusje erg interessant en is gelukkig niet jaloers. Hij vind het erg leuk om haar kusjes te geven, maar hij snapt nog niet dat je heel voorzichtig moet zijn met kleine zusjes. Een bijkomend voordeel van zo’n nieuw zusje is dat er met de cadeautjes uit Nederland voor zijn zusje, ook cadeautjes voor hem zijn meegekomen

De zaterdag dat Judith geboren is, kwamen Hans’ ouders aan en een week later de ouders van Maaike. Zonder hen zou het hier echt complete chaos zijn. Het werk aan het huis, op de boerderij en de baby vragen erg veel tijd. En natuurlijk is Mathias er nog en gaat de huishouding hier ook gewoon door. Dankzij de aanwezige hulp kon alles gewoon doordraaien en kon Maaike rustig aan doen.

Het huis is nu in zoverre klaar dat er in gewoond kan worden. Onze meubels zijn aangekomen en we zijn nu dus nog druk bezig om dozen uit te pakken en alles een plekje te geven. Het is heerlijk om zo weer een eigen plekje te hebben en onze eigen oude vertrouwde spullen om ons heen te hebben. We leven nu al vanaf half april uit een tas met kleren bij andere mensen in huis en later natuurlijk in het ziekenhuis. Dus je kan je wel voorstellen dat we erg blij zijn dat het huis nu eindelijk af is!

Met het transport van onze meubels is er ook een “nieuwe” trekker en een aantal werktuigen meegekomen. Ons machinepark is met deze aanvulling in zoverre compleet dat we in het najaar de grond kunnen bewerken en klaar kunnen maken voor volgend jaar. Maar eerst zijn we nog druk met het oogsten. Deze week hebben we weer gehooid, en eind van deze week hopen we te beginnen met het oogsten van de mais. Dit zal wel even wat tijd kosten aangezien we meer dan 20 hectare mais hebben. Na het inkuilen van de mais kunnen we naar alle waarschijnlijkheid nog een snede gras/luzerne inkuilen en dan hebben we de winter voorraad wel zo’n beetje binnen.

Wat betreft het ziekenhuis is het nog even erg spannend. Gabriella Puscasu was uitgenodigd door de gemeente raad om de plannen voor een bejaardentehuis meer toe te lichten. De gemeenteraad is er toch nog niet helemaal uit of ze nu wel of niet een bejaardenhuis willen. Er is dus toch nog een kans dat het door kan gaan. Wat er ook besloten wordt, voor ons en ons werk veranderd er weinig. Wij zijn er om de boerderij draaiende te krijgen, momenteel levert de hele boerderij nog niets op. Hoewel de doelstelling is om het ziekenhuis financieel te ondersteunen, is dit tot op heden nog nooit gebeurt. Het heeft alleen nog maar geld gekost. Wanneer het ziekenhuis nu definitief dicht gaat is de doelstelling nog steeds om de boerderij aan het draaien te krijgen en kan er gekeken worden naar een ander project om te ondersteunen.

We hopen jullie nu weer enigszins op de hoogte te hebben gebracht van ons leven hier in Roemenie. We staan er elke keer weer verbaasd van hoeveel er hier gebeurt en wat enorm snel de tijd hier voorbij gaat. We kunnen nog wel veel meer vertellen over afgelopen periode, maar dan wordt het hele verhaal veel te lang. Om af te sluiten hebben we nog een aantal dank en gebedspunten die we graag met jullie willen delen.

Dank voor een gezonde dochter dat Mathias zo lief is voor zijn zusje voor de goede contacten met verschillende mensen hier dat we erg genieten van het weer, de natuur en elkaar

Bid voor het voortbestaan van het ziekenhuis voor Judith’s buikje een goede communicatie met onze opdrachtgever: de stichting RomAdopt

Wijzig

9 augustus 2008

En er is geweldig nieuws! Hans en Maaike hebben namelijk een prachtige dochter gekregen! Ze heet Judith. Ze is geboren op 9 augustus om 5.20u, weegt 3120 gram en 52 cm lang. De bevalling is erg goed gegaan en Maaike maakt het prima en moeder en dochter zijn maandag uit het ziekenhuis weer thuis gekomen. Mathias vindt het allemaal erg interessant en vindt het erg leuk om zijn zusje kusjes te geven. Toch is het wel even opletten, want hij heeft nog niet helemaal door dat je heel voorzichtig moet zijn met kleine zusjes. Maar goed, met zulke lieve ouders leert hij dat vast snel ;-). H&M hebben ook ook wat foto’s meegestuurd; geniet er maar van. Het geboortekaartje kan nog even op zich laten wachten, want daar zijn ze nog helemaal niet aan toe gekomen. Het is in Roemenie nog even hectischer als in Frankrijk (ja ja) en ook internet is lastiger te regelen. Maar een kaartje per post vinden ze natuurlijk heel leuk!

Judith met haar trotse mama!

En papa straalt natuurlijk ook helemaal!

Wijzig

7 augustus 2008

Trieste ontwikkelingen hier in het ziekenhuis. Wegens geldgebrek was het ziekenhuis al tijdelijk gesloten. Dokter Puscasu wilde van het ziekenhuis een bejaardenhuis maken zodat het minder afhankelijk zou zijn van geld van buitenaf. De mensen zouden dan namelijk met hun pensioen van de staat kunnen betalen voor de hun aangeboden zorg. De burgemeester en de gemeenteraad gingen daar echter niet mee akkoord. Zij zijn namelijk eigenaar van het gebouw en willen dat het gebouw in gebruik blijft als ziekenhuis. Er is daarom besloten het ziekenhuis definitief te sluiten omdat er gewoonweg geen geld voor is. Vandaag zijn ze begonnen met het leeghalen van de diverse vertrekken. Wij verblijven momenteel ook nog in het ziekenhuis. Ons huis is eind volgende week hopelijk zo ver af dat we er in kunnen trekken. Wanneer wij weg zijn zullen ze de laatste spullen uit het ziekenhuis halen en de boel sluiten.

De doelstelling van de boerderij was het financieel ondersteunen van het ziekenhuis. Maar vanwege slecht tot geen management de afgelopen jaren heeft de boerderij nog nooit aan deze doelstelling voldaan. Hoewel de sluiting van het ziekenhuis een behoorlijke domper is, gaan we hard ons best doen de boerderij rendabel te maken. Ook zal er gekeken moeten worden naar een nieuwe doelstelling. We geloven dat God ons hier niet voor niets heen heeft gebracht, en kijken dan ook uit naar wat er verder op ons pad komt. Het is heel makkelijk door het hele gebeuren gedeprimeerd te worden. Maar we zijn gezegend met Gods rijke zegen, en uit dit alles zal toch nog iets goeds voortkomen!

Wijzig

4 augustus 2008

Na een week met veel regen, weer mooi weer zodat al het land weer de tijd heeft om op te drogen. We zijn vorige week begonnen met stro persen, en deze week hopen we het allemaal af te krijgen. We gaan ook wat stro persen voor andere mensen, en hiermee kunnen we ook weer wat geld verdienen om verder in de verbouwing van de boerderij te steken.

Vorige week zijn we in het ziekenhuis wezen kijken waar Maaike tzt zal gaan bevallen. Het ziet er allemaal erg netjes en strak uit, we hebben er dan ook alle vertrouwen in dat het goed gaat komen. In de eerste instantie hoorden we dat het niet mogelijk zou zijn dat Hans bij de bevalling aanwezig is. Maar we hebben even met de gyneacoloog gesproken, en die vond het gelukkig geen probleem. Er is vorige week een echo gemaakt en alles was in orde met de baby, en volgens de echo zou het rond 16 augustus geboren moeten worden.

Zaterdag avond zijn er weer nederlanders gekomen om te helpen met het huis. 2 mannen voor het water, sanitair en verwarming, en de broer van Hans voor de electriciteit. Als het goed is dan kan donderdag de keuken erin gezet worden en kunnen we richting volgende week beginnen met de afwerking. Het zal nog wel even duren voor we echt alles helemaal klaar hebben, maar we zijn al blij als we erin kunnen en gebruik kunnen maken van onze eigen keuken en badkamer. Hier in het ziekenhuis lopen toch regelmatig mensen in en uit, en dat brengt ook voor Mathias drukte met zich mee. Zeker met de baby is het wel zo prettig om rustig een plekje voor onszelf te hebben.

Wijzig

28 juli 2008

De grote droogte waarover gesproken werd heeft nog weinig van zich laten merken. Afgelopen paar dagen hebben we veel regen gehad, met als hoogtepunt donderdag waarop een onwaarschijnlijke hoeveelheid regen gevallen is. Het heeft ook de hele dag door ge-onweerd, zoiets hadden we nog nooit meegemaakt. ’s Ochtends om 8 uur was het zo donker dat je zou denken dat het al laat in de avond was. In Suceava heeft er wel een meter water in de straten gestaan en ook andere plaatsen hier in de buurt hebben met wateroverlast te kampen gehad. Afgezien het feit dat de rivieren hier heel erg vol zitten hebben wij geen last van het water gehad. Wel van de onweer, want de electriciteit is een aantal keer uitgevallen. Op de boerderij is nu al een paar dagen geen stroom meer in de stallen, waardoor de koeien met de hand gemolken moeten worden. “Gelukkig” geven de koeien maar erg weinig melk en hebben we ook maar een stuk of 20 koeien. Maar je zou er niet aan moeten denken dat je 20 of meer goed producerende koeien met de hand zou moeten melken. Een stroomgenerator op bezine of diesel zou hier dan ook geen overbodige luxe zijn....Heeft iemand nog iets dergelijks ongebruikt op zolder staan, dan hebben we zeker interesse! :)

Wijzig

23 juli 2008

Alweer bezoek uit Nederland! Maar deze keer geen vakantiegangers, maar 4 hard werkende mannen. Ze zijn 4 dagen bezig geweest met het plaatsen van wandjes in de gastenverblijven en het stookhok. Ze hadden voor ons een aantal belangrijke spullen meegenomen zoals baby kleertjes, bedjes, babybadje, maxi cosi en hagelslag :). De baby maakt nog geen aanstalten om te komen, maar het is wel zo prettig de noodzakelijke dingen bij de hand te hebben. Mathias heeft wel door dat Maaike een hele dikke buik heeft, maar voor de rest heeft hij weinig besef dat er een broertje of zusje aankomt.

Vorige week zijn we begonnen met de graanoogst. Vrijdag is er 1,5 ha rogge geoogst, en deze week gaan de laatste hectares rogge eraf en alle tarwe. Een grote boer hier uit de buurt heeft een goede combine, en die helpt ons met de oogst. De geoogste rogge ziet er erg goed uit en de opbrengst is ook niet verkeerd. Ook is er voldoende goed stro om de koeien deze winter een warme en droge slaapplek te kunnen bieden.

Ondertussen is er deze en vorige week door onze Roemeense aannemer hard gewerkt aan een schutting om het erf. Er stond wel een hek, maar erg oud en op veel plekken stuk. Omdat hier toch wel erg makkelijk dingen verdwijnen is het belangrijk om het erf goed af te kunnen sluiten. Tzt gaan we ook nog kijken naar een of twee goede waakhonden om ’s nachts de boel in de gaten te kunnen houden. Ook het pomphuisje is onder handen genomen. Voor het water van de koeien wordt er vanuit een bron water naar de watertoren gepompt waardoor we stromend water op het bedrijf hebben. Het pomphuisje en de waterpomp waren in erg slechte staat. De pomp lekte water op de vloer en op diezelfde vloer lagen electriciteitskabels van 380V. Geen prettig idee dus. Het pomphuisje is nu geisoleerd en er komt een electricien om de electriciteit netjes voor elkaar te maken. Ook komt er een nieuwe pomp, en de oude pomp laten we repareren en houden we als reservepomp.

Er is met onze spullen ook een laptop meegekomen waar we erg blij mee zijn. Nu kunnen we ook thuis alvast mailtjes schrijven, en kunnen we in het internetcafe in Suceava sneller werken. Ook kunnen we nu onze internetsite af gaan maken, dus hopelijk zal je binnenkort als je boerenopgodakker.nl intypt op onze eigen site terecht komen!

Wijzig

11 juli 2008

We hebben onze eerste gasten mogen verwelkomen! Vrienden van ons waren op vakantie in Roemenie en hebben 2 nachtjes bij ons doorgebracht. Echt super leuk om zo bezoek uit Nederland te krijgen. Vandaag zijn ze vertrokken richting de Oekraine om de vakantie voort te zetten.

Het weer is hier nog steeds erg mooi. In de avond regelmatig regen wat ervoor zorgt dat de gewassen (en helaas ook het onkruid) de grond uitschieten. Er is weer hooi geperst en volgende week gaat misschien het graan eraf. In de mais is er tegen onkruid gespoten (nee, dat is dus niet biologisch) en geschoffeld. Hoewel de mais erg laat gezaaid is, hebben we geluk met het weer, dat er voldoende regen valt waardoor we toch nog een redelijke opbrengst verwachtten. Er wordt wel gezegd dat er nu een erg warme maar ook droge periode aankomt, dus we hopen dat de mais inmiddels sterk genoeg is om daar doorheen te komen.

Deze week hebben we een groep jongvee tegen long-en darmwormen behandeld. We hadden verwacht dat het een ware rodeo zou worden, maar het viel alles mee. Het jongvee is in erg slechte conditie, maar met deze behandeling, en goed voer hopen we ze weer goed op de rit te krijgen. Verder zijn we erg druk geweest met het aanvragen van subsidie voor de koeien. Degene die de administratie en dus ook normaal gesproken de subsidie aanvraag doet is ipv 3 weken, 3 maanden op vakantie. Alles komt dus tegelijk, maar voor ons is dit wel weer erg leerzaam.

Volgende week komt er nog een bouwploeg uit Nederland om met ons huis mee te helpen. Ook nemen ze alvast wat van onze spullen mee die we in ieder geval voor de baby nodig hebben. We hopen dat de baby nog tot half augustus kan wachten, want dat is het huis klaar. Maar helaas heb je daar wienig over te zeggen. De zwangerschap verloopt trouwens erg voorspoedig. Ondanks het warme weer is het goed vol te houden voor Maaike.

Wijzig

2 juli 2008

We hebben hier echt geweldig mooi weer. Er is alweer een ander perceel gemaaid, en daar zullen we vandaag of morgen de eerste balen van gaan persen. Ook hier is weer wat regen in gekomen, maar hooien zonder regen lijkt hier haast onvermijdelijk. Na een mooie dag is er vaak 's avonds regen eventueel gecombineerd met onweer. We hebben nog geen 3 dagen achter elkaar zonder regen in de avond gehad.

Zondag zijn we op bezoek geweest bij een van de nachtwakers van het ziekenhuisje. Hij woont met zijn vrouw en 3 kinderen in een klein huisje. Ze slapen met het hele gezin in 1 groot bed. De slaapkamer is tevens de woonkamer. Een schril contrast met ons toekomstige huis. Van alle gemakken voorzien, woonkamer, keuken en een eigen kamer voor de kids. Wat een rijkdom hebben wij toch. En dan komen wij om hier de mensen te helpen, maar het zijn juist de Roemenen die ons helpen. Ze helpen ons met het afbouwen van het huis, met het vinden van goed en goedkoop bouwmateriaal, met het regelen van allerlei zaken. En als toegift krijgen we vanalles toegestopt; aardappels, groenten, eieren etc. en ze willen er niet voor betaald hebben.

Wijzig

27 juni 2008

De tijd vliegt! We zitten hier nu 3 weken, maar voor ons gevoel lijken het er veel meer. Deze week zijn we druk bezig geweest met hooien. Vorige week hebben we een maaier, hark en balenpers gekocht om zo zelf onze oogst binnen te kunnen halen. Hoewel we een aantal onvoorziene regenbuien over het gemaaide gekregen hebben, lijkt alles toch van redelijke kwaliteit. We weten dat God het werk van onze handen zegent, dus zelfs hooi met regen erin is gezegend! Donderdag en vrijdag zijn er balen van geperst. We schatten dat we zon'n 1200 balen gras/luzerne hooi hebben van 6 ha land.

Ons huis vordert ook in behoorlijk tempo. Deze week zijn ze met de buitenkant begonnen aangezien het dak toch niet waterdicht bleek te zijn. Er zit nu een typisch Roemeens dak op wat je van verre tegemoet schittert. Ook zijn ze met het isoleren van de buitenkant begonnen. Het lijkt erop dat ze dat deze week ook wel afkrijgen. De mannen maken lange dagen (10 - 12 uur) en gaan echt als een speer.

Mathias vermaakt zich hier prima. Hij is tegen iedereen even aardig en vriendelijk en er komen regelmatig kinderen om met hem te spelen.

Tot zo ver voor deze week onze belevenissen!

Wijzig

19 juni 2008

Hans, Maaike en Mathias, zoals ze vertrokken

Vanuit een internetcafe ons laatste nieuws! 6 juni zijn we vertrokken richting Roemenie. We hebben er totaal 4 dagen over gereden en dat was voor Mathias goed uit te houden. Maandag middag zijn we aangekomen in Suceava en als eerste zijn we naar de polikliniek van de familie Puscasu geweest. We hebben het appartement bekeken wat voor ons geregeld was, maar daar waren we niet zo heel enthousiast over. Het bestond uit 1 kamer, een mini keukentje en een badkamertje en maar de vraag of er warm water was. We hebben daarom besloten om toch boven het ziekenhuisje in Fintinele te gaan wonen. Zo wonen we dicht bij de boerderij, en heeft Mathias alle ruimte om lekker buiten te spelen. Er zijn nu 2 Roemenen bezig om ons huis af te maken, ze werken erg hard en erg netjes. We hopen dus dat het snel af zal zijn. Op de boerderij zijn nog heel erg veel dingen te regelen, en we lopen tegen veel problemen aan. We proberen alle problemen 1 voor 1 aan te pakken en zo voor onszelf het overzicht te blijven houden. Ondanks al het werk en alles wat zo op ons afkomt, genieten we er erg van, en weten we ons geholpen door onze grote Papa.

Wijzig

4 juni 2008

Het is al weer even terug, maar de laatste bouwploeg is samen met Hans 18 mei weer veilig in Nederland aangkomen. Ondertussen zijn we weer een paar weken verder en zijn we druk bezig geweest met het voorbereiden van ons vertrek. Zaterdag 24 mei en zondag 25 mei hebben we voor familie en vrienden en bij ons in de gemeente middels een presentatie verteld wat we in Roemenië gaan doen. We hopen om vrijdag 6 juni richting Roemenie te vertrekken om maandag of dinsdag aan te komen. Afhankelijk hoe goed Mathias de hele autorit verdraagt. We weten nog niet of we makkelijk toegang kunnen vinden tot internet om iedereen hier op de hoogte te houden. Wel hopen we dat onze eigen internet site online komt. Deze site kan je vinden op www.boerenopgodsakker.nl

Wijzig

10 mei 2008

De heen en terug reis van en naar Roemenie zijn goed verlopen, iedereen is veilig aangekomen. Ook is er een oplossing voor het huisvestings probleem. We kunnen tijdelijk in een appartement boven het ziekenhuis in Suceava wonen. Zo zijn we als gezin toch bij elkaar en kan er verder gewerkt worden aan het huis en leiding gegeven worden op de boerderij. God voorziet!

Wijzig

9 mei 2008

Vanochtend is de club uit Roemenie vertrokken om weer naar huis te gaan. Johan, Hans' vader, en Siem zijn vertrokken om naar Roemenie te gaan. Zo kan er nog mooi een week doorgewerkt worden. Toch is de verwachting dat het huis niet in zoverre af zal zijn dat het begin juni bewoonbaar is. Het is dus nog even kijken hoe we dit op gaan lossen.

Wijzig

7 mei 2008

Het werk verloopt als een speer! Ze zijn dan ook met een groep van een man of 15 en er wordt erg hard gewerkt. Het plafond zit er in en de tussenwanden zijn voor een groot gedeelte geplaatst. Vandaag hopen ze ook beton te storten in de woonkamer en een slaapkamer. De kozijnen zijn in de buitenmuur geplaatst en ze zijn bezig met de riolering.

Wijzig

5 mei 2008

Gisteren was het zondag, als groep hebben ze een gezamelijke "dienst" gehouden. Ook hebben ze nog een bijeenkomst van een pinkstergemeente en een baptistengemeente bijgewoond. In de baptisten gemeente sprak een amerikaan die werd vertaald naar het roemeens. Hans werd nog even naar voren gehaald om zich voor te stellen en te vertellen wat wij als gezin gaan doen. Het leuke was, dat vandaag een boer uit een naburig dorp op de boerderij langs kwam om kennis te maken. Hij is ook lid van de baptisten gemeente en hij werkt samen met een boerderij van Mennonieten ook ergens in de buurt. De contacten beginnen op deze manier nu al te komen! Ook de burgemeester van het dorp is langs geweest. Hij was heel enthousiast over de boerderij, en zag het ook echt als een voorbeeld bedrijf. Nu moet er nog gigantisch veel gebeuren voor het naar ons idee voorbeeld bedrijf kan zijn, maar een goed gezinde burgemeester is nooit weg!

Wijzig

1 mei 2008

De hele club is eergisteren om een uur of 10 's avonds in het dorpje Fântânele, waar de boerderij staat, aangekomen. Gisteren zijn ze begonnen met de werkzaamheden en het viel wel enigszins tegen. In de oude stal was een winkeltje met doe het zelf artikelen gehuisvest. Er was van tevoren al een aantal keer gezegd dat de winkel naar een andere stal verplaatst moest worden. Dit was helaas nog niet gebeurt. Op het dak ligt een dubbele laag dakplaten waarvan de bovenste laag erg slecht blijkt te zijn. Ook de betonvloer die er in ligt blijkt lastiger te verwijderen dan gedacht. Allemaal tegenvallers dus, en er is al zo weinig tijd om alles voor elkaar te maken. Toch mogen we geloven en vertrouwen op God's leiding in dit alles!

Wijzig

28 april 2008

We zijn net terug van anderhalve week vakantie in Frankrijk. Daar hebben we een heel aantal vrienden bezocht die we daar door de jaren heen gemaakt hebben. We hebben genoten van de vakantie en ook Mathias heeft zich erg goed gehouden.

Vanmorgen vroeg is Hans vertrokken naar Roemenië met een club stoere mannen om woonruimte voor ons in orde te maken. Zou je mee willen bidden voor een goede reis en verblijf?

Wijzig

13 april 2008

Ons vertrek is een maand uitgesteld omdat er nog geen geschikte woonlocatie gevonden was. Die is nu wel gevonden en wel in een gedeelte van de voormalige stallen. 28 april hoopt Hans voor 3 weken naar Roemenie te gaan, samen met een groep “handige” jongens. We willen dan de gevonden ruimte zo goed mogelijk als woning inrichten.

We hebben onze woning in Glanerbrug al verlaten en onze spullen opgeslagen in een loods in Utrecht. Vanuit die loods vertrekken de transporten die de stichting RomAdopt onderneemt naar Roemenië en onze spullen worden ook door hen naar Roemenië gebracht. Maaike gaat tijdelijk bij haar ouders in Zeewolde wonen en Hans vertrekt voor de verbouwing en de eerste werkzaamheden op het bedrijf naar Roemenië. Eind mei zijn we dan samen nog twee weken in Nederland om afscheid te nemen van familie, vrienden en gemeenteleden. Begin juni willen we naar Roemenië vertrekken.

Tot zo ver gaat het erg goed met Maaike haar zwangerschap, begin augustus hoopt ze te bevallen in het ziekenhuis van de Roemeense arts waar de stichting samen mee werkt. Dokter Puscasu heeft een erg mooi en modern ziekenhuis in de stad Suceava, dat is ongeveer op 30 km van het dorp waar we wonen en werken.

Grotere kaart weergeven (lat,long) = (47.575,26.529)

Dit is de boerderij vanuit de lucht. De stallen vallen duidelijk op.

Als je niet weet waar Suceava ligt: het is in de noordoost hoek van Roemenië

Wijzig

Foto's

De water toren op de boerderij

Bij het ziekenhuis

Roemeens landschap

Roemeens vervoer

Meer foto's...